Από πότε ο σεβασμός ανάμεσα στα δύο φύλα έγινε κλισέ;

Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου το εξής άρθρο στο περιοδικό LIFO. Αφορά την ισότητα και το σεβασμό μεταξύ των δύο φύλων, και κατά πόσο μερικές γυναίκες θεωρούν κάτι τέτοιο ενάντια στη θηλυκή τους φύση και τον... παραδοσιακό τους ρόλο ως γυναίκες. 
Δεν χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμός. 
Απλά διαβάστε το και προβληματιστείτε. 

"Αγαπητή Α, μπα; δουλεύω σε μια από τις πιο παλιές και αξιοσέβαστες φεμινιστικές οργανώσεις της Αγγλίας. Το πρόβλημά μου είναι ότι κάθε φορά που ξεστομίζω τη λέξη φεμινιστική στην Ελλάδα όλες οι χανούμισσες δαιμονίζονται αυτόματα χρόνια τώρα. Έχω ακούσει ένα σωρό βλακείες από το εγώ πάντως να ξέρεις δεν είμαι φεμινίστρια, μέχρι αυτά χαλάσανε τους άντρες μας κτλ. Έχω απαντήσει με χίλιους τρόπους, αναλόγως τα κέφια. Έχω αποφύγει να πω τη λέξη-δαίμονα, αλλά φέτος στις διακοπές πρώτη φορά αγανάκτησα. Βαρέθηκα, τι να κάνω; Να αρχίσω να μοιράζω κοτετσόσυρμα στις κότες; Κυρίως με στεναχωρεί η αντίδραση αυτή όταν προέρχεται από μορφωμένες κοπέλες διαφόρων ηλικιών, δεν έχω να πω κάτι εναντι-Eυγενία

Όσο το διάβαζα τόσο μου ανέβαινε το αίμα στο κεφάλι. Δε μπορώ να καταλάβω πότε έγινε αξιογέλαστο να μιλάς για ισότητα, πώς γίνεται διάφορες «διάσημες» να μπορούν να διατυμπανίζουν περήφανα «εγώ δεν είμαι φεμινίστρια, τιμώ τη θηλυκότητά μου» και να μην τις παίρνουν με γιαούρτια. Τι να πω; Φαίνεται ότι μερικές νομίζουν ότι επειδή έχουν το «δικαίωμα» να φοράνε τακούνια και στρινγκ δεν υπάρχει κάτι άλλο να κατακτήσουν – ορίστε, φοράμε ό,τι θέλουμε, οδηγάμε, ψηφίζουμε, τι άλλο έχει μείνει;

Συμπάσχω και κατανοώ την αγανάκτησή σου. Ας δοκιμάσουμε να ξεχάσουμε τη θέση της γυναίκας παγκόσμια, γιατί θα μας φύγει το κεφάλι. Ας πούμε ότι αυτές οι γυναίκες που περιγράφεις νοιάζονται μόνο για την Ελλαδίτσα τους και για τίποτε άλλο στον κόσμο!

Όταν ο πεθερός αποθαρρύνει το γαμπρό να τις παντρευτεί επειδή δεν έχουν «ούτε ένα σπίτι», ίσως αναρωτηθούν. Όταν ο άντρας τους απαιτήσει να μοιράζονται όλα τα έξοδα στα δύο αλλά ταυτόχρονα γκρινιάζει ότι «το σπίτι είναι μπουρδέλο», ίσως αναρωτηθούν. Όταν ο άντρας τους τις ενθαρρύνει να δουλεύουν γιατί «τα έξοδα είναι πολλά» αλλά περιμένει κάθε μέρα φαγητό και τις κατηγορήσει ότι «δεν είναι καλές μάνες», ίσως αναρωτηθούν. Ίσως όταν τολμήσουν να πουν ότι δεν θέλουν να θηλάσουν και τις αντιμετωπίσουν σαν παιδοκτόνους, να αναρωτηθούν. Ίσως όταν κλάψει το μωρό  για εκατοστή φορά μέσα στη νύχτα και ο άντρας τους πει «ξύπνα, κλαίει το μωρό» και αλλάξει πλευρό, να αναρωτηθούν. Ίσως όταν αφιερώσουν άπειρες ώρες στο γραφείο και δε γίνουν ποτέ διευθύντριες, να αναρωτηθούν. Ίσως όταν η μητέρα τους πει (με περηφάνια!) «τι τη θες την καθαρίστρια, εγώ όλα μόνη μου τα κατάφερα,» να αναρωτηθούν. Ίσως όταν κανονίσουν να πάνε ταξίδι και ακούσουν από τις φίλες τους «και θα αφήσεις τα παιδιά μόνα τους τρεις μέρες;» να αναρωτηθούν. Ίσως όταν η πεθερά τους επαναλάβει για χιλιοστή φορά πώς τρώει ο Γιωργάκης τα γεμιστά, να αναρωτηθούν. Ίσως όταν ο Γιωργάκης τους πάρει για δώρο γενεθλίων μια σιδερώστρα, να αναρωτηθούν.

Ίσως όταν τολμήσουν να παραπονεθούν και οι μάνες τους απαντήσουν «η θέση σου είναι δίπλα στον άντρα σου», να αναρωτηθούν.

Αν δεν αναρωτηθούν και τότε, ευτυχώς που υπάρχουν γυναίκες σαν κι εσένα."

Δέκα σοβαροί λόγοι για να αφήσετε μία σχέση

Μπορείτε πάντα να βρείτε λόγους για να φύγετε από μια σχέση αν ψάξετε αρκετά. Αλλά είναι οι προφανείς λόγοι-αυτά που μάλλον βρίσκονται μπροστά στα μάτια σας- που θα σας βοηθήσουν να πάρετε την απόφασή σας.

1. Κακοποίηση. Αν κακοποιείστε σωματικά, συναισθηματικά, λεκτικά ή οικονομικά, βρείτε έναν δικηγόρο και απλώς φύγετε. Ο μόνος τρόπος για να καταλάβει τις πράξεις του ένας άνθρωπος που κακοποιεί είναι μόνο όταν αντιμετωπίσει σοβαρές συνέπειες.

2. Κατά συρροή απιστία. Αν υπήρξε μια παράλληλη σχέση και εσείς περάσατε μέσα από την επίπονη διαδικασία της ανοικοδόμησης της σχέσης σας, και στη συνέχεια μία άλλη συμβαίνει, εσείς κάνατε ό,τι ήταν δυνατό και τώρα ήρθε η ώρα να ακολουθήσετε ξεχωριστούς δρόμους. Για μερικούς, μια σχέση είναι το τέλος μιας άλλης σχέσης.

3. Έλλειψη επικοινωνίας. Εάν έχετε σταματήσει να συζητάτε, η σχέση σας έχει σταματήσει να εξελίσσεται. Στην πραγματικότητα, μπορεί να πεθαίνει. Αν δεν υπάρχει τίποτα να πείτε, και είστε αναστατωμένοι ο ένας με τον άλλο όλη την ώρα και έχετε δοκιμάσει τη συμβουλευτική ζεύγους, συζητήστε για άλλες λύσεις. Μερικές φορές οι άνθρωποι απλώς δεν μπορούν να ζήσουν μαζί πια.

4. Αλκοολισμός ή τοξικομανία. Οι άνθρωποι με εξαρτήσεις δεν έχουν σχέσεις-έχουν ομήρους. Όσο  περισσότερο παραμείνετε αλληλοεξαρτώμενοι, τόσο πιο δύσκολο θα είναι για σας, το σύντροφό σας και τη σχέση σας να επουλωθείτε.

5. Χρόνιοι καυγάδες. Αν είστε συνεχώς θυμωμένος, και αν έχετε δοκιμάσει τη συμβουλευτική ζεύγους, μπορεί να έχετε πάρα πολλές διαφορές να ξεπεράσετε. Όταν υπάρχει πάρα πολύ πόνος να γιατρευτεί, οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν να φύγουν από τη σχέση.

6. Η/Ο σύντροφός σας αρνείται τη συμβουλευτική ζεύγους. Αν ένας από τους δύο θέλει να ξεκινήσει συμβουλευτική ζεύγος, τότε πρέπει να πάνε και οι δύο. Εάν επιλέξετε να μην ακολουθήσετε, τότε προφανώς ότι δεν θέλετε να δουλέψετε για τη σχέση σας. Και χωρίς την κατάλληλη δουλειά, οποιαδήποτε σχέση θα πεθάνει.

7. Η έλλειψη ευγένειας. Αν οποιοσδήποτε από εσάς δεν συμπεριφέρεται όμορφα στον άλλο τις περισσότερες φορές, αυτό είναι ένα σημάδι ότι υπάρχουν βαθύτερα ζητήματα που αφορούν και τους δυο σας. Πολλοί άνθρωποι μπορούν να ανεχτούν και να ασχοληθούν με κάποιον που είναι διαρκώς θυμωμένος μαζί τους. Πολλοί όμως δεν μπορούν.

8. Όταν κάποιος δεν δέχεται τα παιδιά ή τα κατοικίδιά σας. Εάν ο σύντροφός σας μισεί τα παιδιά σας, θα υπάρχουν συνεχείς διαμάχες. Το ίδιο ισχύει και για τα ζώα σας (που είναι σαν τα παιδιά για πολλούς ανθρώπους). Εάν ο σύντροφός σας αντιπαθεί κάποιον ή κάτι που αγαπάτε, αυτό πρόκειται να σπείρει τη διχόνοια ανάμεσά σας. Είτε διορθώστε το ή φύγετε.

9. Όταν οι συναισθηματικοί εκβιασμοί είναι τρόπος ζωής. Εάν ο σύντροφός σας σας υποτιμά (κατ' ιδίαν ή μπροστά σε άλλους), λέει ψέματα, σας κάνει να αισθάνεσαι ότι είστε ο «παρανοϊκός/παράλογος» της σχέσης και συνεχίζει να αναφέρεται σε θέματα του παρελθόντος, μάλλον προσπαθεί να σας ελέγξει με έναν πολύ αρνητικό τρόπο. Αυτό δεν είναι μια σχέση, είναι ψυχολογική τρομοκρατία.

10. Εάν ο σύντροφός σας λέει ότι θέλει να φύγει, και δεν υπάρχει τίποτα που μπορείτε να κάνετε ή να πείτε για να το αλλάξετε αυτό, η σχέση έχει τελειώσει. Αφήστε τον/την να φύγει, και προχωρήστε με τη ζωή σας.

Όπως συμβαίνει με πολλά πράγματα που είναι επώδυνα, ο χωρισμός είναι πολύ πιο εύκολο να το λες παρά να το κάνεις. Αλλά όσο πιο γρήγορα μπορείτε να προχωρήσετε προς τα εμπρός, τόσο πιο γρήγορα η συναισθηματική δυσφορία θα τελειώσει.

(Πηγή: Psychology Today) 

Οι ψυχολογικές μεταπτώσεις κατά την εγκυμοσύνη

Η εγκυμοσύνη αποτελεί μία περίοδο συνεχών αλλαγών στη διάθεση της εγκύου, όπου οι μεταπτώσεις της κυμαίνονται από συναισθήματα ενθουσιασμού μέχρι έντονο άγχος, ακόμα και κατάθλιψη. Αυτό δε σημαίνει ότι όλες οι έγκυες γυναίκες θα παρουσιάσουν τις ίδιες μεταστροφές και με την ίδια ποικιλία και εναλλαγή. Δεν υπάρχει λόγος πανικού, αφού όλα αυτά αποτελούν φυσιολογικά στάδια της εγκυμοσύνης και άμεση απόρροια όλων αυτών των σωματικών αλλαγών που συμβαίνουν στο γυναικείο σώμα μέσα στο σύντομο διάστημα των εννέα μηνών.

Σκέψεις όπως «δεν θα τα καταφέρω μέχρι το τέλος», «κάτι κακό θα συμβεί», «αισθάνομαι μόνη μου», «όλοι με έχουν εγκαταλείψει» είναι πολύ συχνές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και πολλές φορές αυτό το παράπονο, το άγχος και η μελαγχολία μετατρέπεται σε θυμό όπου η εγκυμονούσα νιώθει ότι κανείς δεν την καταλαβαίνει και δεν της συμπαραστέκεται. Ειδικά κατά τους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης, το μόνο που χρειάζεται για να μην επεκταθούν οι αρνητικές συνέπειες αυτών των αντιδράσεων είναι η κατανόηση και η υπομονή από το στενό περιβάλλον της εγκύου και η όσο το δυνατόν καλύτερη υποστήριξή της.

Οι ορμονικές αλλαγές είναι η κύρια αιτία για τις συναισθηματικές αυτές εναλλαγές της εγκύου, καθώς επίσης και τα αμφιθυμικά συναισθήματα που της προκαλεί η προοπτική της γέννησης ενός παιδιού. Δεν είναι σίγουρη αν μπορεί να ανταπεξέλθει σε αυτό το ρόλο που αρχίζει να συνειδητοποιεί μετά το πρώτο υπερηχογράφημα. Εκείνη τη στιγμή όπου η μέλλουσα μητέρα και ο μέλλοντας πατέρας βλέπουν την εικόνα του μωρού τους στην οθόνη συνειδητοποιούν ότι πρέπει σιγά σιγά να εγκαταλείψουν το ρόλο του «μεγάλου παιδιού» που είχαν έως τώρα και να επωμιστούν το ρόλο του γονέα. Πρέπει συνειδητά ή ασυνείδητα να επανεκτιμήσουν τη σχέση τους τόσο μεταξύ του όσο και με τους δικούς τους γονείς, τους οποίους τώρα πια θα πρέπει να επιλέξουν αν θα τους έχουν ως σύμμαχους σε αυτό το νέο αγώνα ή αντιπάλους και ανταγωνιστές. Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο κάποιοι μελλοντικοί γονείς να αρχίσουν να ταυτίζονται με τους δικούς τους γονείς και να επαναφέρουν γνώσεις, πρακτικές και εικόνες από τη δική τους παιδική ηλικία. Όσο για τη γυναίκα, οι αναμνήσεις αυτές την προετοιμάζουν για ένα διττό ρόλο που θα αναλάβει: να δοκιμάσει το μητρικό της ένστικτο αλλά και να αναβιώσει την παιδική της ηλικία με τις καλές στιγμές και τα τραύματα, και να μπορέσει να την αφομοιώσει σωστά μέσα στην ανατροφή του δικού της πια παιδιού.

Ιδού μία συμβουλή που δίνει μία πρώην έγκυος σε μία γυναίκα που βρίσκεται στους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης της και βιώνει για πρώτη φορά τις αλλαγές της εγκυμοσύνης: «Το μόνο που θέλω να σου πω είναι να προσέξεις την οποιαδήποτε αρνητική διάθεση έχεις και να προσπαθήσεις να την αλλάξεις (με βόλτες, με το να κάνεις κι εσύ πράγματα για σένα μόνο) γιατί η επιλόχειος κατάθλιψη γίνεται πιο έντονη όταν προϋπάρχει κακή ψυχολογία από την εγκυμοσύνη». Δεδομένου ότι η επιλόχειος κατάθλιψη αποτελεί μία πιθανότητα για όλες τις έγκυες, είναι καλό να δημιουργήσουμε ένα θετικό κλίμα και μία καλή διάθεση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, προκειμένου να την αποτρέψουμε όσο περισσότερο μπορούμε. Έτσι, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι καλό οι έγκυες να προσπαθούν να χαλαρώνουν και να αποφεύγουν θέματα και καταστάσεις που τις αναστατώνουν ή να επιχειρήσουν να δουν όλα αυτά που τις στεναχωρούν με ένα άλλο μάτι, με μία πιο ανάλαφρη διάθεση. Το σημαντικότερο πράγμα τώρα είναι ότι εγκυμονούν το παιδί τους και τίποτα δεν αξίζει να τους χαλάσει αυτή τη στιγμή ευτυχίας.

Κι ενώ το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης  είναι πολύ συνηθισμένες οι ναυτίες καθώς και ένα έντονο αίσθημα κούρασης, τους επόμενου μήνες της εγκυμοσύνης το αίσθημα ναυτίας υποχωρεί και η έγκυος αρχίζει να συνηθίζει περισσότερο τη νέα της κατάσταση. Είναι πολύ σημαντικό για την ψυχολογία της εγκύου να έχει ένα πρόγραμμα γεμάτο ασχολίες που την ευχαριστούν και που είναι σημαντικές γι’ αυτή, ώστε να μη νιώθει ότι η εγκυμοσύνη τη βγάζει εντελώς από τις συνήθειές της. Η μητρότητα δε σημαίνει ότι πρέπει να παραμελήσει τον εαυτό της και μάλιστα αν αυτή γυμνάζεται, μπορεί να συνεχίσει αυτή την ασχολία της αν ο γιατρός το επιτρέπει. Προσωπική περιποίηση, αισθητική ανανέωση και ξεκούραση είναι μερικές από τις συνήθειες που δεν πρέπει να εγκαταλείψει. Μάλιστα μπορεί κανείς να πει ότι είναι προτιμότερο να παραμελήσει για λίγο το σπίτι της παρά τον εαυτό της, καθώς αυτό θα την βοηθήσει να διατηρήσει σε καλό επίπεδο την αυτοπεποίθησή της, παρά τις τόσες αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα της. Υγιεινή διατροφή και ερωτικές επαφές θα πρέπει να ακολουθούν τις εντολές του γιατρού και να μην λείπουν από το πρόγραμμα μίας γυναίκας τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά την εγκυμοσύνη.

Τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης, είναι πιθανόν η κούραση να μεγαλώνει λόγω του βάρους της κοιλιάς. Ο ύπνος γίνεται πιο δύσκολος και άστατος και η υπερένταση διαδέχεται την υπερκόπωση κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ένα ποτήρι ζεστό γάλα πριν από τον ύπνο ή ένα ζεστό μπάνιο θα βοηθήσει αρκετά τη χαλάρωση. Θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο η έγκυος να μάθει να χαλαρώνει τον εαυτό σας, απομακρύνοντας κάθε σκέψη που την απασχολεί κατά τη διάρκεια της ημέρας. Με κλειστά μάτια και με βαθιές ανάσες, θα πρέπει να αφήσει το σώμα της να χαλαρώσει και να αφήσει έξω από τον εαυτό της όλες τις έγνοιες.

Με λίγη εμπιστοσύνη στον εαυτό της και χαλάρωση, αλλά και με συμμάχους τον σύζυγο και το γυναικολόγο της, η έγκυος είναι σίγουρο ότι θα περάσει εννέα φυσιολογικούς μήνες που θα την προετοιμάσουν κατάλληλα για τη επόμενη φάση, τη γέννηση και το μεγάλωμα ενός υπέροχου παιδιού. 

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο familylife.gr 

Εργαζόμενη Μητέρα (γιατί και η μητέρα που δεν εργάζεται είναι εργαζόμενη...)

Τι απολαμβάνουν οι εργαζόμενες μητέρες;

-Το προσωπικό τους χαρτζιλίκι ή εισόδημα

-Τη χαρά της δημιουργικότητας

-Τη δυνατότητα της αλλαγής των παραστάσεων σε καθημερινή βάση

-Την προσωπική καταξίωση

-Τον ευρύτερο κοινωνικό κύκλο

-Τη μη συνεχή ενασχόληση με τις οικιακές δουλειές

-Περισσότερη ανεξαρτησία

Τι απολαμβάνουν οι μη εργαζόμενες μητέρες;

-Περισσότερο προσωπικό χρόνο

-Την μη ανάμειξη με χρηματικά ζητήματα κι έτσι από ένα επιπλέον βάρος

-Την αποχή από το εργασιακό άγχος

-Την καλύτερη διαχείριση του χρόνου τους

-Λιγότερη κούραση

-Λιγότερες τύψεις για το χρόνο που αφιερώνουν στην οικογένεια

Κίνδυνοι για τις γυναίκες που μένουν σπίτι:

Σύνδρομο Ανωτερότητας: Η ανάγκη οι ίδιες και τα παιδιά τους να είναι καλύτερα σε όλα

Υπερπροστατευτικότητα: Τα παιδιά θεωρούνται πολύ μικρά ακόμα και σε πραγματικά μεγάλη ηλικία

Μικροβιοφοβία: Η μεγάλη ενασχόληση με την καθαριότητα

Διαρκής Εσωτερική Σύγκρουση: Κάθε πράγμα που δεν πάει σύμφωνα με τις προσδοκίες είναι προσωπικό πλήγμα για την μητέρα

Η εργαζόμενη μητέρα:

-ας πάψει να κατηγορεί τον εαυτό της για όλους και για όλα

-κάθε φορά που διαψεύδονται οι προσδοκίες της ας μην νιώθει τύψεις

-ας ιεραρχήσει τις ανάγκες της

-ας υιοθετήσουμε μία εβδομαδιαία συνάντηση με παιδιά και σύζυγο

-ας βάλουμε για τα καλά το σύζυγο μέσα σε όλα αυτά

-ας κρατήσουμε ένα απόθεμα δύναμης για να μπορούμε να φροντίζουμε και τον εαυτό μας αλλά και τις σχέσεις μας με τους άλλους

-ας φορέσει πρώτα στον εαυτό της τη μάσκα οξυγόνου και μετά στα παιδιά της

Ο ρόλος του πατέρα

Η εμπλοκή του πατέρα προσφέρει:

-Καλύτερη συγκέντρωση

-Σαφέστερη αυτοεικόνα

-Ενίσχυση της αυτοπεποίθησης

-Λιγότερη ψυχολογική πίεση

-Καλύτερη απόδοση στο σχολείο

Πατέρας δεν είναι μόνο ο βιολογικός πατέρας, αλλά και το πρόσωπο που εμπλέκεται και δείχνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του. Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο πατέρας δεν είναι μόνο για τις μεταφορές και τα ψώνια αλλά και για πιο ουσιαστική αλληλεπίδραση με τα παιδιά.

Άρα:

-Ας μην συγκρίνουμε ή παραλληλίζουμε τον σύζυγο με τον πατέρα μας

-Ας μην πιστεύουμε ότι μόνο εμείς γνωρίζουμε το "καλό" των παιδιών

-Ας μην βάλουμε το παιδί και τις ανάγκες του πάνω απ' όλα αφήνοντας τη σχέση με το σύζυγο