Εφηβεία & Ψυχοκοινωνική Ανάπτυξη

• Ο έφηβος γίνεται πιο ευσυγκίνητος
• Βιώνει ψυχικές εντάσεις και έντονα βιώματα καθώς πρέπει να ενσωματώσει τις βαθιές και ταχύτατες αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα του
• Σημαντικό ρόλο παίζουν οι αντιδράσεις των άλλων στις αλλαγές αυτές
• Κεντρική θέση: το ΣΩΜΑ
• Αξιολογεί τον εαυτό του βάσει των σωματικών χαρακτηριστικών
• Χρήση κοινωνικών προτύπων (αθλητές, τραγουδιστές, κλπ)
• Φόβοι για σωματική διάπλαση και σεξουαλική ικανότητα, ανησυχίες για τη σειρά εμφάνισης των αλλαγών, προσοχή στη σωστή ενημέρωση

ΠΙΟ ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

• Επιθυμία να μένει μόνος του
• Αποστροφή από την εργασία
• Έλλειψη συντονισμού στις κινήσεις
• Ανία
• Νευρικότητα – ανησυχία
• Αυξημένη ευσυγκινησία
• Αντιδραστική – εχθρική στάση προς τους άλλους
• Αντιδραστική – εχθρική στάση προς το άλλο φύλο (στην 1η φάση της εφηβείας)
• Εναντίωση σε κάθε μορφή εξουσίας
• Υπεραπασχόληση με θέματα του σεξ (Αγόρια: βιολογική ορμή ≠ Κορίτσια: ρομαντική διάσταση)
• Υπέρμετρη ντροπαλότητα
• Έλλειψη αυτοπεποίθησης
• Ονειροπόληση
• Προβολή
• Μετάθεση – Μετατόπιση

ΚΡΙΤΙΚΗ – ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ

• Σύγκριση πραγματικού και ιδανικού
• Ιδεαλιστική τάση = τάσσεται υπέρ ανθρωπιστικών σκοπών
• Εναντίωση προς τους γονείς
• Απαιτεί δικαιολόγηση εντολών
• Διαπιστώνει κενά στις κρίσεις κ τις συμβουλές τους
• Ενοχλείται από την υποκριτική τους στάση
• Προβολή εναλλακτικών λύσεων για τα κοινωνικά
• Προς τον εαυτό τους: ενδοσκόπηση, αυτοανάλυση, αυτοκριτική
• Νομίζει πως όλοι σκέφτονται όπως αυτός
• Νιώθει την προσοχή όλων πάνω του = αμηχανία
• ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ: τα προσωπικά βιώματα (έρωτες..) είναι μοναδικά, ανεπανάληπτα 

Η δύναμη της προβολής

Ένας τύπος τηλεφωνεί στον οικογενειακό του γιατρό. 
"Ρικάρδο, ο Χουλιάν είμαι" 
"Α, γεια σου, Χουλιάν. Τι νέα;" 
"Κοίταξε, σου τηλεφώνησα επειδή ανησυχώ για τη Μαρία."
"Τι έπαθε;" 
"Έχει αρχίσει και κουφαίνεται." 
"Πώς κουφαίνεται δηλαδή;" 
"Αλήθεια. Πρέπει να έρθεις να τη δεις." 
"Εντάξει. Όμως η κώφωση δεν είναι κάτι που συμβαίνει ξαφνικά, ούτε σε οξεία μορφή. Ελάτε τη Δευτέρα από το ιατρείο να το δούμε." 
"Νομίζεις ότι μπορούμε να περιμένουμε μέχρι τη Δευτέρα;" 
"Εσύ πώς το κατάλαβες ότι δεν ακούει;" 
"Μα, τη φωνάζω και δεν απαντάει." 
"Κοίτα, μπορεί να είναι κάτι ασήμαντο, να έχει βουλώσει το αυτί της ή κάτι παρόμοιο. Άκουσε, θα διαπιστώσουμε αμέσως το βαθμό του προβλήματος της Μαρίας. Που είσαι τώρα;" 
"Στην κρεβατοκάμαρα." 
"Κι εκείνη που βρίσκεται;" 
"Στην κουζίνα." 
"Εντάξει. Φώναξέ την απο κει."
"Μαρίαααααα...! Δεν μ' ακούει." 
"Καλά. Πήγαινε στην πόρτα του δωματίου και φώναξε από το διάδρομο." 
"Μαρίααααααααα! Τίποτα!" 
"Περίμενε, μην απελπίζεσαι. Πάρε το ασύρματο τηλέφωνο και προχώρα στο διάδρομο. Φώναζε συνέχεια μέχρι να σε ακούσει." 
"Μαρίααααααααααααα...! Μαρίααααααααααααααααααααα...! Μαρίαααααααααααααααααααααααααα...! Δεν παίρνει χαμπάρι. Είμαι στην πόρτα της κουζίνας και τη βλέπω. Είναι γυρισμένη και πλένει τα πιάτα αλλά δε μ' ακούει. Μαρίααααααααα...! Τίποτα." 
"Πλησίασε κι άλλο." 
Ο άντρας μπαίνει στην κουζίνα, πλησιάζει τη Μαρία, βάζει το χέρι του στον ώμο της και της φωνάζει στο αφτί: 
"Μαρίααααααααααααααααααααα...!" 
Η σύζυγός του, θυμωμένη, γυρίζει και του λέει: 
"Μα τι θέλεις; Τι θέλεις, τι θέλεις, τι θέλειιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιις...; Με φώναξες δέκα φορές και δέκα φορές σε ρώτησα "τι θέλεις". Όσο πάει και κουφαίνεσαι - δεν ξέρω γιατί δεν πας επιτέλους στο γιατρό να κοιταχτείς..." 


Αυτό είναι ΠΡΟΒΟΛΗ. 
Κάθε φορά που βλέπω κάτι που μ' ενοχλεί σε κάποιον άλλο, καλό θα ήταν να θυμάμαι ότι αυτό που βλέπω είναι, τουλάχιστον (τουλάχιστον!) και δικό μου. 


(από το βιβλίο "Να σου πω μία ιστορία" του Χορχέ Μπουκάι)