Αν μπορούσες να δεις μια ολόκληρη σχέση μέσα σε 5 λεπτά..

Αν μπορούσες να δεις μία ολόκληρη σχέση μέσα σε πέντε λεπτά, αυτή προφανώς θα ήταν κάπως έτσι: 

-Γεια σου, είσαι πολύ όμορφη. Έχεις ωραία μαλλιά. 
-Ευχαριστώ πολύ. Θα ήθελες να πάμε για φαγητό κάποια στιγμή; 
-Ναι, φυσικά, τα λέμε την Τετάρτη. 
....
-Ελπίζω να πεινάς, ε; 
-Είδα τις φωτογραφίες σου στο facebook. Όλες ωραίες, εκτός από εκείνη στο Λύκειο, χαχα..
-Οι πολιτικές μας απόψεις φαίνεται να ταιριάζουν, δε νομίζεις; 
-Ναι, το πρόσεξα. 
-Τι λες, φεύγουμε από δω; 
-Ναι, πάμε σπίτι μου;
-Φύγαμε. 
...
-Θα γνωρίσεις τους φίλους μου απόψε. 
-Ουάου, φοβάμαι. 
-Δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς, θα σε συμπαθήσουν αμέσως. Τους αρέσουν οι κοκκινομάλλες! 
...
-Μ'αρέσει να σε κοιτάζω. 
-Μ'αρέσει να ξαπλώνω δίπλα σου. 
-Πόσο χαίρομαι που σε βρήκα. 
-Ναι, η μοίρα, είδες; 
-Με κάνεις πολύ ευτυχισμένο. 
...
-Πρόσεξα ότι άφησες την οδοντόκρεμα χωρίς καπάκι. Θα ήθελα να σε παρακαλέσω να την κλείνεις. 
-Ναι, γιατί είναι σιχαμερό, ε;
-Ναι, είναι λίγο. 
-Τουλάχιστον εγώ βουρτσίζω τα δόντια μου 2 φορές τη μέρα. 
-Εγώ τα βουρτσίζω 3 φορές και χρησιμοποιώ και νήμα. 
...
-Να σου πω κάτι: βαρέθηκα τη γκρίνια σου. 
-Εγώ γκρινιάζω;;; Εσύ ήσουν αυτός που είπε να βγαίνουμε και με άλλους. 
-Ε και; Έχουμε 2013, σιγά το πράγμα! 
-Μιλάς σοβαρά; Λες κάτι τέτοιο στην κοπέλα σου; 
-Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να βγαίνεις σε διαδικτυακό ραντεβού. 
-Αλήθεια; Ε τότε μάθε ότι οι φίλοι σου είναι πολύ σέξυ! 
-Ναι, έχω δει πώς τους κοιτάς! 
-Με έχεις δει πώς τους κοιτάω μπροστά σου;
-Ναι. 
-Πού να δεις πώς τους κοιτάω όταν δεν είσαι εσύ μπροστά...
-Α τέλεια... Τοτε κι εγώ θα συναντηθώ με τη φίλη μου από το match.com. 
-Πόσο άθλιος είσαι...
-Δεν το αντέχω άλλο αυτό. Τελειώσαμε! 
...
-Αυτή είναι ό,τι χειρότερο μου έχει συμβεί. 
-Ποτέ ξανά με αυτόν. Ποτέ! 
... 
-Βλέπεις κάποιον αυτή την περίοδο; 
-Όχι. 
-Πώς σου φαίνεται να βρεθούμε την Τρίτη; 
-Πώς σου φαίνεται η Τετάρτη; 
-Καλύτερα.

Στην ταινία Η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού, η Κλεμεντίν και ο Τζόελ χωρίζουν για πρώτη φορά όταν η σχέση τους είχε φτάσει σε οριακό σημείο και σχεδόν μισούν ο ένας τον άλλο. Αφού παίρνουν μέρος στο πρόγραμμα όπου διαγράφει ο ένας τον άλλο από τη μνήμη του, ξανασυναντιούνται τυχαία και περνούν μερικές όμορφες στιγμές, καθώς για κάποιον ανεξήγητο λόγο έλκονται πολύ έντονα. Τότε βρίσκουν τις κασέτες με τα τελευταία τους λόγια πριν προχωρήσουν στη "διαγραφή": τα σκληρά λόγια που έλεγαν ο ένας για τον άλλο, τις κατηγορίες, τα παράπονα, τα ελαττώματα, όλα... 

Και παρ'όλα αυτά, τη δεύτερη φορά που βρίσκουν ο ένας τον άλλο, θέλουν να είναι μαζί. Αυτή τη φορά όμως ξέρουν ότι κάποια στιγμή θα φτάσουν στο ίδιο σημείο, όπου θα μισούν-κατηγορούν-απαξιούν ο ένας τον άλλο. Αλλά θα προσπαθήσουν. Θα προσπαθήσουν να πάνε πέρα από αυτό το σημείο. Πέρα από το σημείο όπου όλα φαίνονται τέλεια και ο σύντροφος είναι μια απλή εξιδανίκευση. Πέρα από το σημείο όπου οι υψηλές προσδοκίες που εναποθέτουν στον άλλο, διαψεύδονται. 

Από εκείνο το σημείο όπου ξεκινάει η πραγματική σχέση. 

"-Δεν μπορώ να βρω κάτι που να μην μου αρέσει σε σένα. 

-Ναι, αλλά θα βρεις." 

Δώδεκα απλές υπενθυμίσεις για τις σχέσεις

Είναι εύκολο να κάνετε τις σχέσεις σας πιο περίπλοκες από ό, τι είναι. Εδώ θα βρείτε δώδεκα απλές υπενθυμίσεις για να σας βοηθήσουν να τις κρατήσετε σε καλό δρόμο.

1/ Όλες οι επιτυχημένες σχέσεις απαιτούν δουλειά. - Δεν συμβαίνουν έτσι απλά, και δεν συντηρούνται μόνες τους. Υπάρχουν και ευδοκιμούν όταν τα εμπλεκόμενα μέρη αναλαμβάνουν το ρίσκο του να μοιράζονται αυτό που συμβαίνει στο μυαλό και τις καρδιές τους. Ανοικτή επικοινωνία και ειλικρίνεια είναι το κλειδί. 

2/ Τις περισσότερες φορές παίρνετε ό,τι δίνετε. - Αν θέλετε αγάπη, δώστε αγάπη. Αν θέλετε φίλους, να είστε φιλικοί. Αν αναζητάτε κατανόηση, προσπαθήστε να δείχνετε κι εσείς περισσότερη κατανόηση στους άλλους. Αυτή είναι μία απλή πρακτική που "δουλεύει" καλά.

3/ Δεν θα' πρεπε να παλεύουμε για μια θέση στη ζωή κάποιου. - Ποτέ μην αναγκάσετε κάποιον να κάνει χώρο στη ζωή τους για σας, γιατί αν ξέρει την αξία σας, θα δημιουργήσει αρκετό χώρο από μόνος τους.

4/ Υπάρχει κάποιος λόγος για όλους όσους γνωρίζουμε. - Μερικοί άνθρωποι θα σας δοκιμάσουν, μερικοί θα σας χρησιμοποιήσουν, και κάποιοι θα σας διδάξουν. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι κάποιοι θα αναδείξουν τον καλύτερο εαυτό σας. Μάθετε πώς μπορείτε να δείτε και να αποδεχθεί τις διαφορές μεταξύ αυτών των ανθρώπων, και να συνεχίσετε ανάλογα.

5/ Όλοι αλλάζουν, και αυτό είναι ΟΚ. - Οι ανάγκες μας αλλάζουν με το χρόνο. Όταν κάποιος σας πει, "Έχεις αλλάξει," δεν είναι πάντα κακό πράγμα. Μερικές φορές, αυτό σημαίνει απλώς ότι σταματήσατε να ζείτε τη ζωή σας σύμφωνα με το δικό τους τρόπο. Μην απολογείστε γι' αυτό. Αντ 'αυτού, να είστε δεκτικοί και ειλικρινείς, εξηγήστε το πώς αισθάνεστε, και κάνετε ό, τι πιστεύετε με την καρδιά σας ότι είναι σωστό.

6/ Εσείς ελέγχετε τη δική σας ευτυχία. - Αν η σχέση σας με τον εαυτό σας δεν λειτουργεί σωστά, μην περιμένετε ότι οι υπόλοιπες σχέσεις σας θα είναι κάτι διαφορετικό. Κανείς άλλος σ' αυτόν τον κόσμο δεν μπορεί να σας κάνει ευτυχισμένο, παρά μόνο εσείς οι ίδιοι. Είναι κάτι που πρέπει να κάνετε μόνοι σας. Και θα πρέπει να δημιουργήσετε τη δική σας ευτυχία πρώτα πριν μπορέσετε να την μοιραστείτε με κάποιον άλλο. Εάν αισθάνεστε ότι είναι λάθος του συντρόφου σας που εσείς δεν είστε ευτυχισμένος, ξανασκεφτείτε το, και κοιτάξτε μέσα στον εαυτό σας για να μάθετε ποιο κομμάτι σας λείπει. Ο/Η σύντροφός σας δεν μπορεί ποτέ να σας «ολοκληρώσει» , γιατί είστε ήδη ολοκληρωμένος. Η λαχτάρα για την ολοκλήρωση που αισθάνεστε μέσα σας προέρχεται από το γεγονός ότι έχετε χάσει την επαφή με το ποιος πραγματικά είστε. 

7/ Το να συγχωρείτε τους άλλους βοηθά ΕΣΑΣ. - Η συγχώρεση δεν λέει, «Ό,τι έκανες σε μένα, δεν πειράζει." Λέει,  "Δεν πρόκειται να επιτρέψω ό,τι μου έκανες να καταστρέψει την ευτυχία μου για πάντα." Η συγχώρεση είναι η απάντηση. Αυτό δεν σημαίνει ότι διαγράφετε το παρελθόν, ή ότι ξεχνάτε τι συνέβη. Αυτό σημαίνει ότι αφήνετε τη δυσαρέσκεια και τον πόνο να περάσουν, και αντ 'αυτού επιλέγετε να μάθετε από αυτή την εμπειρία και να προχωρήσετε με τη ζωή σας.

8/ Δεν μπορείτε να αλλάξετε τους ανθρώπους. Μόνο οι ίδιοι μπορούν να αλλάξουν τον εαυτό τους. - Αντί να προσπαθείτε να αλλάξετε τους άλλους, δώστε τους την υποστήριξη και καθοδηγήστε τους με το παράδειγμά σας. Αν κάποιος που αγαπάς έχει μία  συγκεκριμένη συμπεριφορά την οποία ελπίζεις να εξαφανίσει με το πέρασμα του χρόνου, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα το κάνει. Εάν χρειάζεστε πραγματικά να αλλάξει κάτι, να είστε ειλικρινής και να ρίξετε όλα τα χαρτιά σας στο τραπέζι, ώστε το πρόσωπο αυτό να γνωρίσει τι έχετε ανάγκη από αυτόν/ αυτήν να κάνει.

9/ Οι συνεχείς καυγάδες είναι χάσιμο χρόνου. - Όσο πιο λίγο χρόνο ξοδεύετε με το να μαλώνετε με τους ανθρώπους που σας πληγώνουν, τόσο περισσότερο χρόνο θα πρέπει να αγαπάτε εκείνους που σας αγαπούν. Και αν τύχει να μαλώσετε με κάποιον που αγαπάτε, μην αφήσετε τον θυμό σας να χαλάσει τη σχέση σας. Δώστε στον εαυτό σας λίγο χρόνο να ηρεμήσει και στη συνέχεια συζητήστε ήρεμα την κατάσταση. 

10/ Είστε καλύτερα χωρίς κάποιους ανθρώπους στη ζωή σας. - Όταν πρέπει να αρχίσετε να συμβιβάζεστε εσείς και οι αξίες σας για ορισμένους ανθρώπους γύρω σας, ίσως είναι καιρός να αλλάξετε τους ανθρώπους που σας περιστοιχίζουν. Αν κάποιος σας κακομεταχειρίζεται συνεχώς ή σας σπρώχνει προς τη λάθος κατεύθυνση, δείξτε αρκετό σεβασμό για τον εαυτό σας και απομακρυνθείτε από αυτόν. Μπορεί να σας πονέσει για λίγο, αλλά στο τέλος όλα θα πάνε μία χαρά. Θα πάνε μια χαρά, και σε βάθος χρόνου πολύ καλύτερα.

11/ Μικρές χειρονομίες καλοσύνης σας βοηθάνε πολύ. - Εκτιμήστε τις πιο σημαντικές σας σχέσεις και δείξτε το με κάθε ευκαιρία. Κάθε μέρα θα έχετε την ευκαιρία να κάνετε τη σχέση σας πιο γλυκιά και πιο βαθιά με μικρές χειρονομίες που δείχνουν την εκτίμηση και την αγάπη σας. Να θυμάστε, κάνοντας ένα πρόσωπο να χαμογελάσει μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Ίσως δεν είναι όλος ο κόσμος, αλλά είναι ο κόσμος εκείνων που αγαπάτε. Η καλοσύνη και η ευγνωμοσύνη σας μετράνε πολύ.

12/ Ακόμα και οι καλύτερες σχέσεις δεν διαρκούν για πάντα. - Οι άνθρωποι δεν ζουν για πάντα. Απολαύστε ό, τι έχετε, αυτόν που σας αγαπά και που φροντίζει για εσάς. Ποτέ δεν θα μάθετε τι πραγματικά αυτοί σημαίνουν για σας μέχρι την ημέρα που δεν θα είναι πια δίπλα σας. Και να θυμάστε, μόνο και μόνο επειδή κάτι δεν διαρκεί για πάντα, δεν σημαίνει ότι δεν άξιζε τον κόπο σας. Κάποτε ήταν κάτι που το θέλατε πολύ. 

Δέκα σοβαροί λόγοι για να είστε σε μία σχέση

Όλοι θέλουμε κάποιο λόγο για τα πράγματα που κάνουμε και που δεν κάνουμε. Όταν πρόκειται για την αγάπη, όμως, αυτό που κάνουμε είναι σπάνια λογικό. Εδώ είναι μερικοί καλοί λόγοι για να βρίσκεστε σε μια σχέση και τρόποι για να την καλλιεργήσετε.

1/ Να θυμάστε ότι το να είστε σε μια σχέση είναι καλό για σας. Οι στατιστικές δείχνουν ότι οι παντρεμένοι άνθρωποι ζουν περισσότερο από εκείνους που έχουν μείνει εκτός γάμου. Επίσης, έχουν υψηλότερα επίπεδα ευτυχίας. Δεν είναι έγκλημα να είσαι μόνος -μπορεί να είναι το πεπρωμένο σας, αλλά ο γάμος φαίνεται να έχει ένα πόντο παραπάνω από άποψη της υγείας.

2/ Όσοι συνεχίζουν να δημιουργούν περισσότερη αγάπη στη ζωή τους, δημιουργούν επίσης περισσότερες ευκαιρίες, χρήματα και διασκέδαση. Όταν έχεις κάποιον δίπλα σου που αγωνίζεται για τους ίδιους στόχους, μπορείτε να τους πετύχετε πολύ πιο εύκολα.

3/ Οι σχέσεις μπορούν να μας βοηθήσουν να γίνουμε καλύτεροι ανθρώποι. Συχνά έχουμε την ενέργεια για να κάνουμε πράγματα για τους άλλους που εμείς δεν θα τα κάναμε για τους εαυτούς μας. Η αγάπη γίνεται ακόμα πιο ισχυρή με αυτόν τον τρόπο. Εάν ο σύντροφός σας σάς βγάζει τον καλύτερο εαυτό σας, τότε μάλλον είναι κάποιος που πρέπει να κρατήσετε στη ζωή σας.

4/ Μπορείτε να κάνετε περισσότερα όταν έχετε έναν σύντροφο. Μερικές φορές όλα είναι θέμα κινήτρου. Άλλες φορές είναι απλά ωραίο να έχετε παρέα σε ό,τι κάνετε. Όποιος και αν είναι ο λόγος, τέσσερα χέρια κάνουν περισσότερα από δύο. Δυο καρδιές και δυο μυαλά μαζί, κάνουν ακόμα περισσότερα. 

5/ Αντιστρέφοντας τα πράγματα μπορεί να είναι πιο εύκολο απ' όσο νομίζετε. Συνήθως είστε απλώς πεισματάρης/α ή μνησίκακος/η. Ρίχνοντας τον εγωισμό σας και αποδεχόμενοι ότι το άλλο σας μισό έχει ανεχτεί τα "παιχνιδάκια" σας εδώ και πολύ καιρό, μπορεί να σας βοηθήσει να γίνετε πιο δεκτικός/η.

6/ Κάνετε όμορφες πράξεις χωρίς κανέναν προφανή λόγο, και να είστε ευγνώμονες όταν η εύνοια επιστρέφεται. Η ζωή δεν μας δίνει πολλές τέτοιες ευκαιρίες. Όταν κάνετε κάτι ωραίο για το σύντροφό σας "γιατί έτσι'', χωρίς λόγο, κάνετε τη ζωή πιο γλυκιά και για τους δυο σας.

7/ Πολλοί άνθρωποι διασκεδάζουν περισσότερο όταν είναι με άλλους. Το να απολαμβάνεις την παρέα του εαυτού σου μπορεί να είναι πολύ ικανοποιητικό για κάποιους, αλλά σε πολλούς αρέσει εξίσου η ιδέα του να περνούν τη ζωή τους με έναν σύντροφο.

8/ Το να είσαι με κάποιον που σε γνωρίζει καλά είναι κάτι πολύ δυνατό. Αυτό είναι το δώρο του να γνωρίζετε ότι τα υπέροχα πράγματα που κάνετε δεν περνούν απαρατήρητα, και αυτό σας δίνει περισσότερους λόγους για να τα κάνετε.

9/ Ο ρομαντισμός δημιουργεί ζεστασιά, ελπίδα και ευτυχία. Όσο περισσότερο έχετε, τόσο περισσότερο θα απολαύσετε τη ζωή σας. Ακούγεται απλό, γιατί είναι.

10/ Έχοντας ένα χέρι να κρατηθείτε καθώς περνάτε από τη ζωή, οι δυσκολίες μοιάζουν πιο εύκολες να τις αντιμετωπίσετε. Όταν τα πράγματα πάνε στραβά, γνωρίζοντας ότι ο σύντροφός σας σάς στηρίζει, θα σας επιτρέψει να περάσετε από ό,τι είναι να έρθει και να βγείτε πιο δυνατοί από όλη αυτή τη διαδικασία.

Απλώς πιστέψτε στη δύναμη των σχέσεων, αν προτιμάτε να είστε σε μία που χρειάζεται δουλειά, παρά να μην έχετε κανέναν να "δουλέψετε". Μια καλή σχέση θα σας βελτιώσει και τους δυο σας, και εκτός αυτού, είναι πιο διασκεδαστικό όταν έχετε κάποιον για να μοιραστείτε τη ζωή σας.

(Πηγή: Psychology Today)

Δέκα σοβαροί λόγοι για να αφήσετε μία σχέση

Μπορείτε πάντα να βρείτε λόγους για να φύγετε από μια σχέση αν ψάξετε αρκετά. Αλλά είναι οι προφανείς λόγοι-αυτά που μάλλον βρίσκονται μπροστά στα μάτια σας- που θα σας βοηθήσουν να πάρετε την απόφασή σας.

1. Κακοποίηση. Αν κακοποιείστε σωματικά, συναισθηματικά, λεκτικά ή οικονομικά, βρείτε έναν δικηγόρο και απλώς φύγετε. Ο μόνος τρόπος για να καταλάβει τις πράξεις του ένας άνθρωπος που κακοποιεί είναι μόνο όταν αντιμετωπίσει σοβαρές συνέπειες.

2. Κατά συρροή απιστία. Αν υπήρξε μια παράλληλη σχέση και εσείς περάσατε μέσα από την επίπονη διαδικασία της ανοικοδόμησης της σχέσης σας, και στη συνέχεια μία άλλη συμβαίνει, εσείς κάνατε ό,τι ήταν δυνατό και τώρα ήρθε η ώρα να ακολουθήσετε ξεχωριστούς δρόμους. Για μερικούς, μια σχέση είναι το τέλος μιας άλλης σχέσης.

3. Έλλειψη επικοινωνίας. Εάν έχετε σταματήσει να συζητάτε, η σχέση σας έχει σταματήσει να εξελίσσεται. Στην πραγματικότητα, μπορεί να πεθαίνει. Αν δεν υπάρχει τίποτα να πείτε, και είστε αναστατωμένοι ο ένας με τον άλλο όλη την ώρα και έχετε δοκιμάσει τη συμβουλευτική ζεύγους, συζητήστε για άλλες λύσεις. Μερικές φορές οι άνθρωποι απλώς δεν μπορούν να ζήσουν μαζί πια.

4. Αλκοολισμός ή τοξικομανία. Οι άνθρωποι με εξαρτήσεις δεν έχουν σχέσεις-έχουν ομήρους. Όσο  περισσότερο παραμείνετε αλληλοεξαρτώμενοι, τόσο πιο δύσκολο θα είναι για σας, το σύντροφό σας και τη σχέση σας να επουλωθείτε.

5. Χρόνιοι καυγάδες. Αν είστε συνεχώς θυμωμένος, και αν έχετε δοκιμάσει τη συμβουλευτική ζεύγους, μπορεί να έχετε πάρα πολλές διαφορές να ξεπεράσετε. Όταν υπάρχει πάρα πολύ πόνος να γιατρευτεί, οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν να φύγουν από τη σχέση.

6. Η/Ο σύντροφός σας αρνείται τη συμβουλευτική ζεύγους. Αν ένας από τους δύο θέλει να ξεκινήσει συμβουλευτική ζεύγος, τότε πρέπει να πάνε και οι δύο. Εάν επιλέξετε να μην ακολουθήσετε, τότε προφανώς ότι δεν θέλετε να δουλέψετε για τη σχέση σας. Και χωρίς την κατάλληλη δουλειά, οποιαδήποτε σχέση θα πεθάνει.

7. Η έλλειψη ευγένειας. Αν οποιοσδήποτε από εσάς δεν συμπεριφέρεται όμορφα στον άλλο τις περισσότερες φορές, αυτό είναι ένα σημάδι ότι υπάρχουν βαθύτερα ζητήματα που αφορούν και τους δυο σας. Πολλοί άνθρωποι μπορούν να ανεχτούν και να ασχοληθούν με κάποιον που είναι διαρκώς θυμωμένος μαζί τους. Πολλοί όμως δεν μπορούν.

8. Όταν κάποιος δεν δέχεται τα παιδιά ή τα κατοικίδιά σας. Εάν ο σύντροφός σας μισεί τα παιδιά σας, θα υπάρχουν συνεχείς διαμάχες. Το ίδιο ισχύει και για τα ζώα σας (που είναι σαν τα παιδιά για πολλούς ανθρώπους). Εάν ο σύντροφός σας αντιπαθεί κάποιον ή κάτι που αγαπάτε, αυτό πρόκειται να σπείρει τη διχόνοια ανάμεσά σας. Είτε διορθώστε το ή φύγετε.

9. Όταν οι συναισθηματικοί εκβιασμοί είναι τρόπος ζωής. Εάν ο σύντροφός σας σας υποτιμά (κατ' ιδίαν ή μπροστά σε άλλους), λέει ψέματα, σας κάνει να αισθάνεσαι ότι είστε ο «παρανοϊκός/παράλογος» της σχέσης και συνεχίζει να αναφέρεται σε θέματα του παρελθόντος, μάλλον προσπαθεί να σας ελέγξει με έναν πολύ αρνητικό τρόπο. Αυτό δεν είναι μια σχέση, είναι ψυχολογική τρομοκρατία.

10. Εάν ο σύντροφός σας λέει ότι θέλει να φύγει, και δεν υπάρχει τίποτα που μπορείτε να κάνετε ή να πείτε για να το αλλάξετε αυτό, η σχέση έχει τελειώσει. Αφήστε τον/την να φύγει, και προχωρήστε με τη ζωή σας.

Όπως συμβαίνει με πολλά πράγματα που είναι επώδυνα, ο χωρισμός είναι πολύ πιο εύκολο να το λες παρά να το κάνεις. Αλλά όσο πιο γρήγορα μπορείτε να προχωρήσετε προς τα εμπρός, τόσο πιο γρήγορα η συναισθηματική δυσφορία θα τελειώσει.

(Πηγή: Psychology Today) 

Ο Αρνητικός Γονέας

• Τι σας συμβαίνει;

1. Συνεχείς συγκρούσεις και διαμάχες 

• Τι λέτε συνήθως; 

1. "Δεν μπορεί να αλλάξει αυτό το παιδί. Δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί."

• Τι κάνει ο/η σύντροφός σας;

1. Αισθάνεται υποτιμημένος.
2. Αμφιβάλλει για τις ικανότητές του ως γονέας 
3. Βρίσκεται σε σύγχυση 
4. Αποσύρεται και "κατεβάζει ρολά"

• Τι κάνει το παιδί σας;

1. Μπερδεύεται από τα αντιφατικά μηνύματα
2. Δραματοποιεί τις καταστάσεις για να τραβήξει την προσοχή του γονέα που έχει παραιτηθεί 

• Πώς να μην υποβιβάζετε τους άλλους;

1. Καταπιείτε τον εγωισμό σας και μην είστε τόσο αυταρχικός/η. 
2. Μην είστε τόσο υπεράνω και σίγουρος για την δική σας συμπεριφορά. 
3. Ακούστε τον/την σύντροφό σου προσεκτικά. Μετά μαζί ακούστε και τι έχει να σας πει και το παιδί σας. Όταν νιώσουν όλοι ότι ακούγονται, θα αρχίσουν να δουλεύουν σαν μία ομάδα και να αναλαμβάνουν ευθύνες μόνοι τους. 

Γονείς σε κρίση. Ομαδική ή Ατομική υπόθεση;

Μαμά και Μπαμπά, είστε μία ομάδα. 
Όσο δύσκολο κι αν σας φαίνεται αυτό, πρέπει να ξεπεράσετε τις διαφορές σας και να βρείτε χώρο και χρόνο για να δείτε τι είναι αυτό που θέλετε από τα παιδιά σας και πώς θα το πετύχετε.

Η ομαδική δουλειά ξεκινάει με συμβιβασμό και καλό μοίρασμα των γονεϊκών καθηκόντων.
Η ομαδική δουλειά τελειώνει με την αμοιβαία υπονόμευση, τις συγκρούσεις και τις συνεχείς αντιδικίες, ειδικά μπροστά στα παιδιά.
Ό,τι κάνετε έχει συνέπειες, καθώς και τον ανάλογο αντίκτυπο στα παιδιά.

Υπάρχουν διάφορα στυλ γονέων σε κρίση. Σίγουρα όλοι κάποια στιγμή χάνουν την ψυχραιμία τους, γκρινιάζουν λίγο,  φωνάζουν, βρίσκουν δικαιολογίες. Όμως μήπως η συμπεριφορά αυτή έχει γίνει συνήθεια με αποτέλεσμα τα παιδιά να έχουν βρει τα κουμπιά σας και να προκαλούν τις αντιδράσεις και τα αποτελέσματα που αυτά θέλουν;

Ποια είναι τα περισσότερο δυσλειτουργικά στυλ γονέων; 
(Πατήστε σε καθένα από τα παρακάτω link για να διαβάσετε)

Ο Θυμωμένος Γονέας 
Ο Αποφευκτικός Γονέας 
Ο Αμήχανος Γονέας 
Ο Αποδιοργανωμένος Γονέας 
Ο Επιτρεπτικός Γονέας 
Ο Φωνακλάς Γονέας 
Ο Επικριτικός Γονέας 
Ο Αρνητικός Γονέας 

20 πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν μείνεις έγκυος

1. Άλλαξε το διαιτολόγιό σου: βάλε πιο υγιεινές τροφές, λαχανικά, φρούτα, λιγότερα γλυκά. Ασβέστιο (μέσα στα γαλακτοκομικά) και πρωτεΐνες (φασόλια, πουλερικά, κρέας) θα ενδυναμώσουν τον οργανισμό σου.  Τα βιολογικά τρόφιμα θα σε προστατεύσουν επίσης και από τα τοξικές και καρκινογόνες ουσίες που υπάρχουν στα λιπάσματα.

2. Ελάττωσε (ή ακόμα καλύτερα, παραιτήσου από) κακές και ανθυγιεινές συνήθειες (κάπνισμα, ποτό), οι οποίες ευθύνονται για χαμηλά ποσοστά γονιμότητας, αποβολές ή λιποβαρή βρέφη.

3. Πρόσθεσε έστω τριάντα λεπτά γυμναστικής ή άσκησης στο ημερήσιο πρόγραμμά σου. Έτσι θα μπορέσεις να ενδυναμώσεις τους μύες σου (ειδικά αυτούς της μέσης) ώστε να μπορέσουν να κρατήσουν καλύτερα το επιπρόσθετο βάρος της εγκυμοσύνης και να μην κουράζεσαι εύκολα.

4. Με τη βοήθεια ενός ειδικού, σχεδίασε το γενεόγραμμά σου και μελέτησε τις προηγούμενες γενιές. Θα μείνεις έκπληκτη από τις πληροφορίες που θα μάθεις σχετικά με τις σχέσεις, τις εμπειρίες, την υγεία και την ψυχολογία των προγόνων σου.

5. Βάλε σε τάξη τα οικονομικά σου. Τα έξοδα θα αυξηθούν κατακόρυφα μετά τη γέννηση του πρώτου σου παιδιού. Αν έχεις ασφάλεια ζωής, το επίδομα τοκετού που θα πάρεις αφού γεννήσεις, είναι ένα αξιοσέβαστο και πολύ βοηθητικό ποσό, ειδικά αν φιλοξενηθείς σε ιδιωτικό μαιευτήριο.

6. Άρχισε να σκέφτεσαι οικολογικά. Ακόμα κι αν δεν μπορείς να περιορίσεις όλους τους περιβαλλοντικούς κινδύνους γύρω σου, υπάρχουν κάποιοι από αυτούς που μπορείς να κρατήσεις έξω από τη ζωή σου, όπως τα καθαριστικά που χρησιμοποιείς καθημερινά, τα εντομοκτόνα ή τα αρωματικά. Αν εκτίθεσαι καθημερινά σε χημικά ή σε ακτινοβολία, καλό θα ήταν να περιορίσεις αυτές τις δραστηριότητες. Επίσης, ένα φίλτρο νερού θα αποτρέψει διάφορες επιβλαβείς ουσίες από το νερό του μωρού σας.

7. Προσπάθησε να φέρεις σε ισορροπία την προσωπική και την επαγγελματική σου ζωή. Μην περνάς όλη την ώρα σου στο γραφείο. Αφιέρωσε περισσότερο χρόνο στο σύντροφό σου. Όταν θα έρθει το μωρό, πραγματικά θα σας λείψει αυτός ο χρόνος που θα είστε μόνο οι δυο σας.

8. Οργάνωσε ένα ταξίδι που εδώ και καιρό λαχταρούσες. Είτε με τις φίλες σου είτε με το σύντροφό σου, αυτό το ταξίδι πραγματικά θα σε ανανεώσει και θα σε χαλαρώσει, λίγο πριν μείνεις έγκυος.

9. Κανόνισε εκείνη την επίσκεψη στον οδοντίατρο που όλο την αποφεύγεις. Η κακή υγιεινή του στόματος οφείλεται για αρκετές μικροαναποδιές κατά την εγκυμοσύνη, οπότε καλό θα ήταν να τις αποφύγεις.

10. Έλεγξε αν έχεις κάνει όλα τα απαραίτητα εμβόλια. Αν όχι, ανέβασε το μανίκι και θωράκισε τον οργανισμό σου από ανεπιθύμητους ιούς.

11. Βάψε το σπίτι. Οι ουσίες που περιέχονται μέσα στις μπογιές και τα χρώματα πρέπει να αποφεύγονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Περιέχουν χημικά που ευθύνονται για γενετικές ανωμαλίες. Οπότε, έχεις διπλό όφελος: και μία ανανέωση του σπιτιού τώρα και προστασία της υγείας του εμβρύου αργότερα.

12. Ελάττωσε την καφεΐνη. Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσεις να αυξήσεις τη γονιμότητά σου, να συνηθίσεις σταδιακά στη μείωση αυτή μέχρι την περίοδο της εγκυμοσύνης και να μην επιβαρύνεις το νευρικό σύστημα του εμβρύου.

13. Προστάτευσε τον εαυτό σου από τα κατοικίδια. Ειδικά οι γάτες επιφυλάσσουν πολλές φορές δυσάρεστες εκπλήξεις για τις εγκύους από το τοξόπλασμα. Το ίδιο επικίνδυνο βέβαια να μολυνθείτε από το τοξόπλασμα είναι αν δεν πλένετε καλά τα λαχανικά πριν τα καταναλώνετε ή αν πιάνετε το ωμό κρέας με γυμνά χέρια και μετά δεν τα πλένετε καλά. Βεβαιωθείτε με μία εξέταση αίματος αν κινδυνεύετε από το τοξόπλασμα ή όχι.

14. Άρχισε να επιστρέφεις στο φυσικό χρώμα των μαλλιών σας ή κάνε ανταύγειες. Ακόμα κι αν πολλοί ειδικοί ισχυρίζονται ότι το έμβρυο δεν κινδυνεύει από τις χημικές ουσίες των βαφών, πολλοί γιατροί πιστεύουν ότι μέχρι και το δεύτερο τρίμηνο θα πρέπει να απέχεις από τέτοιου είδους χημικά.

15. Ζήσε λίγη περιπέτεια. Δραστηριότητες όπως σκι, ιππασία, θαλάσσιο σκι, ελεύθερη πτώση (!) δεν επιτρέπονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οπότε φρόντισε να μην μείνεις με κανένα απωθημένο.

16. Προγεννητικός έλεγχος. Ένα πολύ σημαντικό βήμα πριν μπεις στη φάση της εγκυμοσύνης. Περιλαμβάνει εξειδικευμένες εξετάσεις αίματος, ορμονολογικός έλεγχος, σαλπιγγογραφία, αλλά να μην ξεχνάς και τις εξετάσεις στις οποίες πρέπει να υποβληθεί και ο υποψήφιος πατέρας.

17. Θωράκισε και την ψυχολογική σου υγεία. Μερικές συνεδρίες με έναν καλό ειδικό ψυχικής υγείας μπορεί να σε βοηθήσουν να επιλύσεις κάποια θέματα που σε απασχολούν ή σε απασχόλησαν στο παρελθόν και τα παραμέλησες, να οργανώσεις καλύτερα τις σκέψεις σου και να βελτιώσεις τις σχέσεις σου με το σύντροφό σου ή με τους γύρω σου.

18. Συγχώρησε ανθρώπους που σε στεναχώρησαν ή σε πλήγωσαν και προχώρα παρακάτω. Μην ξεκινήσεις μία νέα ζωή με τύψεις, ενοχές, μίση και πάθη από προηγούμενες σχέσεις σου. Κάνε τη ζωή σου αλλά και του εμβρύου όσο πιο ανάλαφρη γίνεται.

19. Ξεκαθάρισε ποιοι είναι οι πραγματικοί σου φίλοι και μείνε μαζί τους ακόμα κι αν είστε σε διαφορετική φάση ζωής. Μην αφήνεις πίσω σου ανθρώπους που αξίζουν, απλά και μόνο επειδή εσύ έχεις οικογένεια και αυτοί δεν έχουν. Οι άνθρωποι που μας ταιριάζουν σπανίζουν.

20. Απόφυγε τα αρνητικά συναισθήματα, όπως το άγχος, τα νεύρα και ο θυμός. Διαπραγματεύσου πράγματα που αληθινά θέλεις, συζήτησε χωρίς εντάσεις. Ξεχώρισε ποια είναι τα σημαντικά και ποια τα ασήμαντα. Διάλεγε τις μάχες σου. Αλήθεια, δεν αξίζουν την ίδια προσοχή όλα τα θέματα. 

Το άρθρο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε στο familylife.gr

Δυστυχία ή Ευτυχία; Διάλεξε...

Ένας άντρας πηγαίνει στο σοφό ραβίνο παρακαλώντας να τον βοηθήσει. 


"Ραβίνε" του λέει, "κοντεύω να τρελαθώ. Εγώ, η γυναίκα μου και τα έξι παιδιά μας, ζούμε σε ένα μικρό δωμάτιο. Δεν υπάρχει χώρος να στρίψεις. Ο θόρυβος και ο συνωστισμός κοντεύουν να μας τρελάνουν όλους. Δεν ξέρω τι να κάνω." 


"Έχεις κατσίκα;" τον ρωτάει ο ραβίνος. 


"Ναι" απαντάει ο άντρας. 


"Να τη βάλεις μέσα στο σπίτι", του λέει ο ραβίνος. 


"Τι εννοείς να τη βάλω μέσα στο σπίτι;" τον ρωτάει ο άντρας κατάπληκτος. 
"Μόλις τώρα δε σου εξήγησα ότι δεν υπάρχει χώρος να στρίψεις εκεί μέσα;" 


"Ζήτησες τη συμβουλή μου, έτσι δεν είναι;" του απαντάει αυστηρά ο ραβίνος. 


"Βέβαια, βέβαια" παραδέχεται ο άντρας πειθήνια. 


Πηγαίνει στο σπίτι του και βάζει την κατσίκα μέσα. Μία εβδομάδα αργότερα ο άντρας επισκέπτεται ξανά το ραβίνο, αυτή τη φορά βρίσκεται σε ακόμα μεγαλύτερη σύγχυση. 


"Ραβίνε μου", του λέει "δεν αξίζει μία τέτοια ζωή. Τώρα εκτός από όλα τα άλλα που γνωρίζεις, έχουμε να καθαρίζουμε και την κοπριά της κατσίκας. Δεν αντέχω άλλο". 


"Τότε", του λέει ο ραβίνος "βγάλε την κατσίκα έξω". 


Την άλλη μέρα πηγαίνει ο άντρας στο ραβίνο, του φιλάει το χέρι και του λέει, "Σε ευχαριστώ, ραβίνε μου! Τι ευτυχία να μην έχω την κατσίκα μέσα στο σπίτι. Υπάρχει χώρος να αναπνεύσεις, τόσος χώρος που δεν το πιστεύω, και χωρίς τη βρωμοκατσίκα. 
Η ζωή είναι υπέροχη!"


Δεν είναι μόνο οι αντικειμενικές συνθήκες που προξενούν δυστυχία ή και ευτυχία αλλά επίσης, ο τρόπος που ερμηνεύουμε αυτές τις συνθήκες. 




(Από το βιβλίο "Η φθορά στην ερωτική σχέση" της Α.M.Pines)

Το πληγωμένο παιδί μέσα μας

Μπορώ να σου κάνω ολόκληρη σκηνή επειδή δεν ήρθες στην ώρα σου, κι έτσι ο καβγάς επικεντρώνεται σε αυτή την προφανή διαφωνία, ενώ πρόκειται για κάτι άλλο: η καθυστέρηση είναι ένα πρόσχημα. Αν εξοργίζομαι επειδή αργείς, μπορεί, το να έρχεσαι στην ώρα σου να μην αρκεί για την επίλυση του προβλήματός μου. Θα έπρεπε να δω τι είναι αυτό που με πειράζει τόσο, ποια ερμηνεία δίνω στην αργοπορία σου, τι είναι αυτό που χρειάζομαι από σένα, τι σου ζητάω απαιτώντας ακρίβεια... Να μου αποδείξεις ότι νοιάζεσαι για μένα; Να με εκτιμάς; Να με λάβεις υπόψη σου; Τι θέλω να πω όταν αντιδρώ έτσι;

Όταν επικεντρωνόμαστε υπερβολικά στον εαυτό μας, δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει στον άλλον και γινόμαστε εγωκεντρικοί.
Γι' αυτόν που βλέπει απ΄έξω, η συμπεριφορά μας μοιάζει τουλάχιστον υπερβολική - αν όχι εντελώς παράλογη. Και πιθανότατα είναι, γιατί αυτές οι τόσο πρωτόγονες αντιδράσεις προέρχονται στην πραγματικότητα από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, από τους τρόπους συμπεριφοράς που μάθαμε για να προστατευόμαστε από τα τραύματα της παιδικής ηλικίας...

Αυτή η ανάμνηση του πρωτογενούς τραύματος μπορεί να ονομαστεί "το πληγωμένο παιδί". Αυτό το πληγωμένο παιδί που φέρουμε μέσα μας είναι που μας κάνει να αντιδρούμε έτσι. Κουβαλάμε τους πόνους που δεν μπορέσαμε να εκφράσουμε στην παιδική μας ηλικία και τους εξωτερικεύουμε μέσω των αντιδράσεών μας, χωρίς να το συνειδητοποιούμε. Αυτό σημαίνει πως τοποθετούμαστε πριν καλά καλά μπορέσουμε να σκεφτούμε. Αυτού του είδους οι αντιδράσεις είναι που δημιουργούν τα περισσότερα προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις. 
Δυστυχώς, όταν βιώνουμε μία σχέση, τους πόνους και τους θυμούς που δεν βρήκαν διέξοδο στο παρελθόν, τους αναπλάθουμε στο παρόν μας, εμπλέκοντας και τον άλλον στις αντιδράσεις μας.

Γενικά, αυτοί οι παλιοί πόνοι δεν εμφανίζονται μέχρι να βρεθούμε σε μία ερωτική σχέση. Η σχέση και ο γάμος ξύνουν αυτές τις παλιές πληγές και υποθέτουμε πως είναι ο σύντροφός μας που τις προκαλεί. Συνήθως αυτό δε συμβαίνει από την αρχή, αλλά σιγά σιγά, όσο αισθανόμαστε πραγματικά δεμένοι με τον άλλον. Αυτό το πληγωμένο παιδί που κουβαλάμε μέσα μας είναι σαν μία μαύρη τρύπα που ρουφάει τα πάντα, σαν ένας πονόδοντος. Όταν παρουσιάζεται στη ζωή μας δεν μπορούμε να σκεφτούμε τίποτε άλλο, ο πόνος κυριαρχεί στη ζωή μας.
Σε πολλές περιπτώσεις χωρισμού, το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη σχέση μεταξύ των δύο, αλλά σε άλυτα θέματα του παρελθόντος ενός από τους δύο (ή και των δύο).
Η αντίδρασή μου προκαλεί τη δική σου, κι έτσι ο ένας επηρεάζει αρνητικά τον άλλον.

Όταν κουβαλάμε μέσα μας το πληγωμένο παιδί, έχουμε την αίσθηση πως ποτέ δεν βρισκόμαστε στο παρόν. Πάντα αντιδρούμε για πράγματα που μας συνέβησαν πριν πολλά χρόνια. Αυτό καθιστά τη σχέση με τον άλλον αδύνατη. Όσο δεν ασχολούμαι με το πληγωμένο παιδί, αυτό θα συνεχίσει να αντιδρά και να επιδεινώνει τις προσωπικές μου σχέσεις, καθώς ο μόνος που μπορεί να το ακούσει είμαι εγώ ο ίδιος όταν σκύβω πάνω στη θλίψη και την οργή του. Τότε μόνο το παιδί παύει να αντιδρά, γιατί τότε μόνο το στηρίζω.

Το πληγωμένο παιδί ζητάει την επικύρωση του πόνου του. Μόνο όταν ένας άνθρωπος αισθάνεται επιβεβαίωση μέσα στον πόνο του, μπορεί να τον εκφράσει και να τον ξεπεράσει. Για να αγγίξω το σημείο που με πονάει είναι απολύτως απαραίτητο να σταματήσω να κατηγορώ τον άλλον και να παρατηρήσω μέσα από τις αντιδράσεις μου τι είναι αυτό που μου συμβαίνει. Στις χειρότερες περιπτώσεις, όταν ένα ζευγάρι νιώθει αυτό το κενό που δεν μπορεί να γεμίσει με τους δυο, αποφασίζει να κάνει ένα παιδί... καθώς κι αυτοί που δείχνουν ενήλικοι, δεν είναι παρά δύο απελπισμένα παιδιά που ψάχνουν σωτηρία στο κοινό παιδί τους.
Υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να είναι λαμπροί ως ενήλικες, αλλά όταν αποτραβιούνται στην οικειότητα των πιο στενών τους σχέσεων δεν είναι παρά παιδιά, που χρειάζονται διαρκώς βοήθεια και αντιδρούν στην έλλειψη στοργής, προσοχής ή αναγνώρισης.

Να μάθουμε να εκμεταλλευόμαστε κάθε δυσκολία που συναντάμε στο δρόμο μας, για να εμβαθύνουμε περισσότερο και να έρθουμε σε ουσιαστικότερη επαφή, όχι μόνο με τον σύντροφό μας, αλλά και με την δική μας προσωπική κατάσταση, ως ζωντανά πλάσματα. 


(Από το βιβλίο "Να βλέπεις στον έρωτα", του Χορχέ Μπουκάι)

"Το άλλο μου μισό"...

Η χειρότερη από τις αντιλήψεις που έμαθαν και μετέφεραν οι γονείς στα παιδιά τους είναι πως υποτίθεται ότι βρισκόμαστε στην αναζήτηση του άλλου μας μισού. Γιατί να μην προσπαθούμε να βρούμε κάποιον ολόκληρο αντί να συμβιβαστούμε με κάποιον μισό;

Ο έρωτας που προτείνουμε χτίζεται μεταξύ ολόκληρων ανθρώπων που συναντιούνται, όχι ανάμεσα σε δύο μισά που χρειάζονται το ένα το άλλο για να νιώσουν ολόκληρα.

Όλες οι ιστορίες αγάπης καταλήγουν σ' ένα ευτυχές τέλος: "Παντρεύτηκαν, κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα..." Ας ξυπνήσουμε τους κοιμισμένους: η σχέση δεν είναι έτσι. Η σχέση είναι ένας νέος δρόμος - μία πρόκληση.

Αυτό που μπορώ να περιμένω από μία σχέση είναι ένας σύντροφος στο δρόμο μου, στη ζωή, κάποιος που να με τρέφει και με τη σειρά του να τρέφεται από την παρουσία μου. Αλλά πάνω απ' όλα, κάποιος που δεν θα παρεμβαίνει στο δρόμο της ζωής μου.

Όταν χρειάζομαι τον άλλο για να ζήσω, η σχέση μετατρέπεται σε εξάρτηση. Και υπό εξάρτηση, επιλογές δεν μπορούν να γίνουν.
Και χωρίς επιλογή δεν υπάρχει ελευθερία.
Και χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει αληθινός έρωτας.
Και χωρίς αληθινό έρωτα μπορεί να υπάρχουν γάμοι, αλλά δεν υπάρχει σχέση.


(Από το βιβλίο "Να βλέπεις στον έρωτα", του Χορχέ Μπουκάι)

Αντίσταση στην αλλαγή!

"Ο σύντροφός μου δεν μπορεί ν' αλλάξει" 
"Αφού δεν τα πηγαίνουμε καλά ως τώρα, πώς μπορώ να ελπίσω ότι θα τα πάμε καλύτερα στο μέλλον;" 

"Με πλήγωσε. Του αξίζει μια παρόμοια συμπεριφορά" 

"Δεν είναι δίκαιο να προσπαθώ μόνος μου" 

"Και οι δυο θα πρέπει να προσπαθούν - δε βλέπω το λόγο γιατί θα πρέπει ν' αλλάξω μόνο εγώ" 

"Ο τρόπος που σκέφτομαι εγώ είναι σωστός" 
"Δεν υπάρχει πρόβλημα με μένα. Αν ο σύντροφός μου άλλαζε, όλα θα ήταν μια χαρά" 
"Δεν είχα κανένα πρόβλημα στη ζωή μου ως τη στιγμή που παντρεύτηκα" 

Αν διατηρείτε μερικές από αυτές τις ηττοπαθείς πεποιθήσεις, αξίζει τον κόπο να εξετάσετε πόσο αξιόπιστες είναι. Αυτές οι πεποιθήσεις μπορεί να προβάλλουν ως αυτόματες σκέψεις τη στιγμή που σκέφτεστε την αλλαγή. Οι πεποιθήσεις αυτές πολύ σπάνια είναι απόλυτα αξιόπιστες. Φυσικά, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί πράγματι ο ένας σύντροφος να μην έχει διάθεση ν' αλλάξει - π.χ. αν η γυναίκα είναι ερωτευμένη με κάποιον άλλο ή αν ο άντρας είναι αποφασισμένος να πάρει διαζύγιο. Τότε, είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο να διασωθεί η σχέση. Αλλά, τα ζευγάρια που σκέφτονται προκαταβολικά την ιδέα του διαζυγίου συνήθως δεν αναζητούν τρόπους βελτίωσης του γάμου τους. Ωστόσο, εκείνοι που επιθυμούν να ανανεώσουν τη σχέση τους, όπως κι εκείνοι που θα ήθελαν να δουν το γάμο τους να γίνεται πιο ολοκληρωμένος, μπορούν να ξεκινήσουν προσπαθώντας να αποτρέψουν τις οποιεσδήποτε ηττοπαθείς πεποιθήσεις τούς διακατέχουν.

"Ο σύντροφός μου δεν μπορεί ν' αλλάξει" 
Αυτή η δήλωση στην πραγματικότητα είναι πάντα λανθασμένη. Οι άνθρωποι που φαίνονται αδιάφοροι απέναντι σε χρήσιμες συμβουλές μπορούν προς μεγάλη έκπληξη όλων να τις ακολουθήσουν κατά γράμμα και να αλλάξουν προς το καλύτερο. Το αν ο/η σύντροφός σας είναι πρόθυμος/η να αλλάξει είναι ένα άλλο θέμα. Αλλά αν εσείς οι ίδιοι κάνετε κάποιες αλλαγές, αυτό από μόνο του μπορεί να προκαλέσει αλλαγές και στο/στη σύντροφό σας. Επιπλέον, μπορεί να διαπιστώσετε ότι ο/η σύντροφός σας δε χρειάζεται να αλλάξει σε πολύ μεγάλο βαθμό ώστε να γίνει πιο ευχάριστος/η και πιο ανοιχτός/η για προσέγγιση.
Έχει μεγάλη σημασία να αναγνωρίσετε το γεγονός ότι οι άνθρωποι όντως αλλάζουν διαρκώς κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Το κεντρικό νευρικό μας σύστημα είναι οργανωμένο έτσι ώστε να ενθαρρύνει τη μάθηση νέων και βελτιωμένων συμπεριφορών και στρατηγικών.

"Αφού δεν τα πηγαίνουμε καλά ως τώρα, πώς μπορώ να ελπίσω ότι θα τα πάμε καλύτερα στο μέλλον;" 
Κάτι τέτοιο δεν απαιτεί υποχρεωτικά "δουλειά". Μπορεί να είναι τόσο απλά όσο το να σχεδιάσετε να τρώτε έξω μια φορά την εβδομάδα μαζί ή να αποφασίσετε να διηγείστε μία ενδιαφέρουσα προσωπική ιστορία κάθε μέρα. Αυτές οι δραστηριότητες μπορούν να εισάγουν ένα μικρό, νέο στοιχείο ικανοποίησης, που αρχίζει να στρέφει την ισορροπία προς την ευτυχία.
Παρά τις κάποιες ομοιότητες στο γούστο και στην προσωπικότητα, οι περισσότεροι άνθρωποι που παντρεύονται έχουν τεράστιες διαφορές στο στιλ και σε πολλές συνήθειες. Πολύ λίγα είναι εκείνα τα ζευγάρια που ξέρουν πώς να συμφιλιώνουν αυτές τις διαφορές. Συνεπώς, δεν μπορείτε να θεωρείτε τη σχέση σας μειονεκτική εφόσον δεν έχετε αναπτύξει ακόμα τις ικανότητες εκείνες που θα σας βοηθήσουν να δεχτείτε πιο εύκολα το/τη σύντροφό σας. Ερμηνεύοντας τις δυσκολίες της συμβίωσης ως ένδειξη ότι είναι "νοσηρή" ή "προβληματική", το ζευγάρι αποκλείει τη δυνατότητα θετικής εξέλιξης της σχέσης τους.

"Με πλήγωσε. Του αξίζει μια παρόμοια συμπεριφορά" 
"Δεν υπάρχει πρόβλημα με μένα. Αν ο σύντροφός μου άλλαζε, όλα θα ήταν μια χαρά" 
Αν οι αντιδράσεις σας οδηγούν τη σχέση σας σε αδιέξοδο, τότε είναι σίγουρα αυτοκαταστροφικές, ακόμη κι αν σας φαίνονται δικαιολογημένες. Το γεγονός ότι και ο/η σύντροφός σας αντιδρά με τον ίδιο τρόπο δεν αποτελεί αξιόπιστο λόγο για να διαιωνίζετε κάτι που μόνο σας πληγώνει - ιδιαίτερα όταν μπορείτε να το αλλάξετε. Ακόμη κι αν πιστεύετε ότι έχετε απόλυτο δίκιο και ο/η σύντροφός σας άδικο, υπάρχουν τρόπο να αλλάξετε τη στάση του/της.
Η ιδέα ότι ένας μη λειτουργικός τρόπος συμπεριφοράς δικαιώνεται γιατί νιώθετε πληγωμένοι εξασφαλίζει μόνο το ότι θα συνεχίσετε να νιώθετε έτσι. Ο κύκλος της ψυχικής φθοράς και της αντεκδίκησης δε σταματά ποτέ. Κάποιος πρέπει να πάρει την πρωτοβουλία να σπάσει τον κύκλο - και αυτός μπορεί κάλλιστα να είστε εσείς.

"Δεν είναι δίκαιο να προσπαθώ μόνος μου" 

"Και οι δυο θα πρέπει να προσπαθούν - δε βλέπω το λόγο γιατί θα πρέπει ν' αλλάξω μόνο εγώ"

Εισάγοντας την αρχή της δικαιοσύνης, λειτουργείτε μάλλον σ' ένα άσχετο ή εξωπραγματικό επίπεδο. Ο πιο πιθανός λόγος για τον οποίο μπορεί να μην συμπορεύεστε στην προσπάθεια είναι ότι διαφέρετε ως προς την κινητοποίηση, τη γνώση των προβλημάτων και την ικανότητα να κάνετε αλλαγές. Για παράδειγμα, μπορεί να είστε πολύ πιο ικανοί/ες από το/τη σύντροφό σας στο να αναλαμβάνετε πρωτοβουλίες, απλά επειδή είστε πιο αισιόδοξος/η. Ή μπορεί να βιώνετε πολύ μεγαλύτερο πόνο, κάτι που σας κινητοποιεί περισσότερο από το/τη σύντροφό σας. 

Δεν είναι απαραίτητο και οι δύο σύντροφοι να ξεκινήσουν ταυτόχρονα την προσπάθεια. Ο ένας από τους δύο πρέπει να πάρει την πρωτοβουλία να εμφυσήσει μία νέα πνοή στη σχέση ή να προλάβει την αδιέξοδη πορεία της. Μόλις λοιπόν βρεθείτε στη σωστή κατεύθυνση, υπάρχει η λογική πιθανότητα ο/η σύντροφός σας να σας ακολουθήσει. 

Στην ουσία, το επιχείρημα "δεν είναι δίκαιο" είναι αντιλειτουργικό γιατί αγνοεί την πραγματικότητα των διαφορών μεταξύ των συντρόφων. Είναι προτιμότερο να δεχτείτε την "ανισότητα" και να πετύχετε κάτι παρά να "κολλήσετε" στις αφηρημένες έννοιες της δικαιοσύνης και να βλέπετε τη σχέση σας να καταρρέει. 

"Δεν υπάρχει πρόβλημα με μένα. Αν ο σύντροφός μου άλλαζε, όλα θα ήταν μια χαρά" 

"Δεν είχα κανένα πρόβλημα στη ζωή μου ως τη στιγμή που παντρεύτηκα" 

Ακόμα κι αν πιστεύετε ότι ο/η σύντροφός σας είναι υπεύθυνος/η για τα προβλήματά σας, η έμφαση στα ελαττώματα του/της συντρόφου σας μπορεί από μόνη της να συνιστά σύμπτωμα διαταραγμένης σχέσης. Επιπλέον, υποτιμητικές σκέψεις όπως "Ο/Η σύντροφός μου είναι ανυπόφορος/η" μπορεί να εκφράζουν τη δική σας αντίληψη παρά μια αντικειμενική εκτίμηση. Για παράδειγμα, ένα άντρας που εξοργίζεται και λογομαχεί κατά τη διάρκεια μίας συζυγικής διαφοράς μπορεί να είναι απόλυτα λογικός με τους άλλους ανθρώπους. Συνεπώς, η καλύτερη μέθοδος είναι να αγνοήσετε την "παράλογη" συμπεριφορά και να συγκεντρωθείτε σ' αυτά που μπορείτε να κάνετε για να μειώσετε τη δυσαρέσκειά του/της: δώστε έμφαση στην αιτία, και όχι στο αποτέλεσμα. 

Μία άλλη πραγματικότητα που πρέπει να λάβετε σοβαρά υπόψη σας είναι ότι η αντίληψή σας για την ενοχλητική συμπεριφορά του/της συντρόφου σας μπορεί να είναι διογκωμένη ή διαστρεβλωμένη. Αυτό που ένας αμερόληπτος παρατηρητής θα χαρακτήριζε ως περίεργο ή υπερβολικό, μπορεί σε σας να φαίνεται εξωφρενικό ή γελοίο.  

(Από το βιβλίο "Δεν αρκεί μόνο η αγάπη" του Άαρον Μπεκ)

O πρώην της πρώην του πρώην....

Οι κοινωνιολόγοι Moody James και Κatherine Stovel συνεργάστηκαν με τον Peter Bearman για να χαρτογραφήσουν το ερωτικό δίκτυο ενός λυκείου που απαρτιζόταν κυρίως από λευκούς μαθητές, χρησιμοποιώντας χρήσιμες πληροφορίες από περιγραφές ερωτικών δεσμών που καταγράφηκαν σε μία περίοδο δεκαοχτώ μηνών. Παρατηρήθηκε ότι το εκπληκτικό ποσοστό του 52% όλων των μαθητών που είχαν ερωτικές σχέσεις ήταν μέρος ενός πολύ μεγάλου τμήματος του δικτύου, το οποίο έμοιαζε "με μία μακρά αλυσίδα διασυνδέσεων που εισχωρούσε σε ολόκληρο τον πληθυσμό, όπως οι τηλεφωνικές γραμμές που ξεκινούν από έναν ζεύκτη και καταλήγουν στα σπίτια του κόσμου". 
Ο Moody και οι συνεργάτες του ανακάλυψαν δύο συγκεκριμένους κανόνες σχετικά με την κοινωνική - σε αυτή την περίπτωση σεξουαλική - αλληλεπίδραση στα λύκεια, οι οποίοι επηρεάζουν έντονα τη δομή αυτού του δικτύου: Πρώτον, υπάρχει ο κανόνας κοινωνικής συμπεριφοράς ότι οι άνθρωποι έχουν συντρόφους που τους μοιάζουν. Δεύτερον, φαίνεται να υπάρχει ο κανόνας για το σεξ στο λύκειο "Μη συνάπτετε σχέση με τον πρώην ερωτικό σύντροφο του νυν συντρόφου του πρώην συντρόφου σας". 
Είμαστε σίγουροι ότι χρειάστηκε να διαβάσετε αυτό τον κανόνα παραπάνω από μία φορά για να τον καταλάβετε. Είμαστε επίσης σχεδόν σίγουροι ότι, όταν ήσαστε στο λύκειο, δεν είχατε αποστηθίσει τον κανόνα. Ωστόσο, αν θυμηθείτε τους συντρόφους που είχατε, νομίζουμε ότι θα δυσκολευτείτε να βρείτε κάποια περίπτωση στην οποία παραβιάσατε τον συγκεκριμένο κανόνα. Ένας εύκολος τρόπος να το ελέγξετε είναι να αναρωτηθείτε: "Είχα ποτέ τους ίδιους ερωτικούς συντρόφους με το καλύτερο φιλαράκι μου;". Το πιθανότερο, η απάντησή σας θα είναι αρνητική. 
Αυτός ο κανόνας, το να μη συνάπτουμε σχέσεις με πρώην συντρόφους των φίλων μας, αποτελεί παράδειγμα του πώς οι κοινωνικές διαδικασίες μπορούν να καθορίσουν τη συνολική δομή ενός δικτύου με τρόπους τους οποίους τα ίδια τα άτομα αδυνατούν να αντιληφθούν ή να επηρεάσουν. Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι ακολουθούν έναν φαινομενικά απλό κανόνα (συνειδητά ή ασυνείδητα), και έτσι ενσωματώνονται σε ένα δίκτυο που έχει μια συγκεκριμένη δομή. 
Πολλοί συνάπτουν ερωτικές σχέσεις με άλλους που βρίσκονται αρχικά τρεις βαθμούς μακριά τους, τώρα όμως έχουμε έναν κανόνα που αντιτίθεται στη σύναψη σχέσεων με τον φίλο του φίλου ενός φίλου μας. Ποια είναι η διαφορά; Όπως φαίνεται, έχει μεγάλη σημασία το φύλο, αλλά και η σειρά των ερωτικών σχέσεων μεταξύ αυτών των κοινωνικών επαφών. Οι περισσότερες στενές φιλίες συναντώνται σε άτομα του ίδιου φύλου, επομένως η φυσιολογική ροή των πραγμάτων είναι ένα ετερόφυλο ζευγάρι να γνωρίσει μεταξύ τους δύο φίλους του (τον φίλο του άνδρα με το φίλο της γυναίκας), που στη συνέχεια μπορούν να συνάψουν σχέση αν το επιθυμούν. Εντούτοις, αν μία γυναίκα εγκαταλείψει τον σύντροφό της για να συνάψει σχέση με τον σύντροφο της καλύτερής της φίλης, τότε ο παρατημένος σύντροφος και η (πιθανότατα, πρώην πλέον) καλύτερή της φίλη δεν έχουν πολλές πιθανότητες να γίνουν ζευγάρι. 
Αυτό μπορεί να συμβαίνει εξαιτίας αυτού που ο Moody και οι συνεργάτες του ονομάζουν πρόβλημα "των δευτερείων". Και οι δύο παρατημένοι εραστές "έχουν έρθει δεύτεροι" - έχουν χάσει το σύντροφό τους από ένα μέλος του άλλου ζευγαριού. 
Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τον νικητή του χάλκινου μεταλλίου σε μία αθλητική διοργάνωση και καμία δεν θέλει να τα φτιάξει με τον πρώην της ερωμένης του πρώην εραστή της. 


(Από το βιβλίο "Συνδεδεμένοι" των Nicholas Christakis και James Fowler)

Τα προβλήματα του δεύτερου γάμου

Περισσότεροι από τους μισούς γάμους καταλήγουν σε διαζύγιο και το 83% των ανδρών και το 75% των γυναικών ξαναπαντρεύονται. Άρα τα θέματα που καλείται να αντιμετωπίσει ένα ζευγάρι ξαναπαντρεμένων συζύγων πρέπει να εξεταστούν με προσοχή. 

• Τα παιδιά σου, τα παιδιά μου ή τα παιδιά μας: Ένα συνηθισμένο πρόβλημα έγκειται στην πίστη και στην αφοσίωση των μελών της οικογένειας. Το ποιος "ανήκει" στην οικογένεια και ποιος "δεν ανήκει" μπορεί να μην είναι σαφές και να ποικίλλει στο μυαλό των διαφορετικών μελών της οικογένειας. Για παράδειγμα, τα παιδιά μπορεί να νιώθουν τύψεις απέναντι στον απόντα φυσικό γονιό τους αν τους αρέσει να ζουν με τον πατριό ή τη μητριά τους. Από την άλλη, ένας πατριός ή μία μητριά μπορεί να νιώθει ένοχος/η που περνά περισσότερο χρόνο και καλλιεργεί μια πιο στενή σχέση με τα παιδιά του/της συζύγου του/της απ' ότι με τα δικά του/της παιδιά. Αυτό μπορεί ακόμη να οδηγήσει τα ίδια του/της τα παιδιά σ'ένα μίσος απέναντί του/της. 
• Μία ή δύο οικογένειες;...: Το πρόβλημα της αφοσίωσης αυξάνεται από την τάση των παιδιών από διαφορετικούς γονείς που ζουν κάτω από την ίδια στέγη να θεωρούν τους εαυτούς τους όχι σαν μία οικογένεια αλλά σαν δύο. μπορεί να εκφραστούν λόγια όπως: "Δεν είσαι ο αδερφός μου" ή "Μη μιλάς έτσι στη μητέρα μου". 
• Ανταγωνισμός: Τα διαφορετικά παιδιά των συζύγων μπορεί ν' αρχίσουν ένα σκληρό ανταγωνισμό μεταξύ τους προκειμένου να προσελκύσουν την προσοχή των γονιών τους. Την ίδια τακτική μπορεί να ακολουθούν και οι φυσικοί γονείς με την προοπτική να κερδίσουν την αγάπη του παιδιού. 
• Ανατροφή: Οι ξαναπαντρεμένοι γονείς μπορεί ακόμη να διαφέρουν στις μεθόδους που χρησιμοποιούν για την ανατροφή των παιδιών τους. Πρέπει να έρθουν σ' επαφή με τα παιδιά του/της συντρόφου τους χωρίς όμως να τους δοθεί η ευκαιρία να αναπτύξουν κανόνες και να συμφωνήσουν με συνήθειες αυτών των παιδιών όταν ήταν πιο μικρά. Ξαφνικά πρέπει να συνεργαστούν ως γονείς, χωρίς να έχουν στη διάθεσή τους να προετοιμαστούν. 
• Πειθαρχία: Ακόμη κι αν οι ξαναπαντρεμένοι γονείς θέλουν να λειτουργήσουν ως ομάδα, αποθαρρύνονται από την τάση του φυσικού γονιού να υιοθετεί το ρόλο του τηρητή της πειθαρχίας με τα παιδιά του. Μπορεί να πει: "Είναι η κόρη μου - θα το χειριστώ εγώ". Όταν ο πατριός ή η μητριά προσπαθούν να επιβάλλουν έναν κανόνα, τα παιδιά μπορεί να αμφισβητήσουν αυτό το δικαίωμα του/της, ιδιαίτερα όταν ο κανόνας διαφέρει απ' εκείνον του φυσικού γονιού τους - προκαλώντας έτσι μία σύγκρουση. 
• Συγκρούσεις: Οι συγκρούσεις που προκύπτουν από διαφορές στον τρόπο ανατροφής των παιδιών είναι δυνατόν να οδηγήσουν τους ξαναπαντρεμένους συζύγους σε διάφορες μορφές συμμαχίας: η γυναίκα να πάρει το μέρος του συζύγου της εναντίον του φυσικού του παιδιού, τα διαφορετικά παιδιά να συνασπιστούν με τον ένα γονιό ή ο σύζυγος να πάρει το μέρος των φυσικών του παιδιών κατά της συζύγου του. Ένα ξαναπαντρεμένο ζευγάρι ερχόταν σε σύγκρουση όταν τα παιδιά του συζύγου που ζούσαν με τη μητέρα τους περνούσαν από το σπίτι απροειδοποίητα μετά το σχολείο. Η μητριά συνήθως πίστευε πως έπρεπε να τηλεφωνήσουν πρώτα, ενώ ο πατέρας ένιωθε πως τα παιδιά έπρεπε να είναι ελεύθερα να τους επισκέπτονται όποτε ήθελαν. 

Τα διάφορα προβλήματα που εμφανίζονται στη ζωή των ξαναπαντρεμένων συζύγων μπορούν να ξεπεραστούν με επιτυχία, αλλά απαιτούν ένα υψηλό επίπεδο λήψης αποφάσεων και σωστής διευθέτησης από το νέο ζευγάρι. Οι νέοι σύζυγοι πρέπει να προσπαθήσουν πολύ να μην αφήσουν τις συγκρούσεις τους να επέμβουν στο γονεϊκό τους ρόλο. 
Ορισμένοι ειδικοί ισχυρίζονται πως το ποσοστό των διαζυγίων στους δεύτερους γάμους είναι σχεδόν το ίδιο υψηλό όσο και στους πρώτους γάμους. Ωστόσο, πιστεύω πως, αν οι σύζυγοι είναι προετοιμασμένοι για τα ψυχολογικά προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν, θα μπορέσουν κιόλας να τα επιλύσουν. 
Κάποια από αυτά τα προβλήματα στρέφονται γύρω από βασικές πεποιθήσεις και προσδοκίες, όπως: 
- Η νέα μας οικογένεια πρέπει να είναι πιο ευτυχισμένη απ'την παλιά
- Τα παιδιά του/της συζύγου μου πρέπει να με βλέπουν ως τη νέα μαμά τους/ το νέο μπαμπά τους. 
- Τα παιδιά μου δε θα με αγαπούν αν αφοσιωθούν στον πατριό ή τη μητριά τους. 
- Αν τα παιδιά μου ενδιαφέρονται για το φυσικό (απόντα) γονιό τους, δεν μπορούν να ενδιαφερθούν για μένα. 
- Ο νέος μας γάμος πρέπει να είναι απαλλαγμένος από συγκρούσεις. 
- Πρέπει να προσπαθήσω να είμαι τέλειος/α γονιός και πατριός/μητριά. 
Επίσης, οι ξαναπαντρεμένοι γονείς είναι καλό να σταματήσουν τις κατηγορίες ("Ο γιος σου θα ήταν μια χαρά αν η πρώην σύζυγός σου τον άφηνε μόνο" ή "Ο πρώην σύζυγός σου είναι πολύ χαλαρός με την κόρη σου") και να αντιμετωπίζουν την κάθε δυσκολία ως ένα πρόβλημα που απαιτεί λύση. Όταν οι σύζυγοι διαφέρουν, πρέπει να κάνουν διάφορες διαπραγματεύσεις. Ακόμη περισσότερο απ' ότι στις πρώτες τους οικογένειες, τα ξαναπαντρεμένα ζευγάρια πρέπει να μοιραστούν τις ευθύνες τους, να κάνουν συστηματικά σχέδια και να θέσουν προτεραιότητες. 
Οι ξαναπαντρεμένοι σύζυγοι πρέπει ακόμη να συμφωνήσουν σε θέματα όπως πόση αυτονομία θα δώσουν στα παιδιά τους, ποιους περιορισμούς πρέπει να τους επιβάλλουν, καθώς και το βαθμό στον οποίο θα τους επιτρέπεται να εκφράσουν το θυμό τους προς τον ένα γονιό. 
Η ζωή σ' ένα δεύτερο γάμο απαιτεί πολλούς συμβιβασμούς, αλλά αυτοί μπορούν να επιτευχθούν μόνο αν οι σύζυγοι δείξουν το απαραίτητο ενδιαφέρον και προσοχή. Πρέπει να είναι ευαίσθητοι στις ανάγκες και επιθυμίες ο ένας του άλλου και να καλλιεργήσουν έναν εξαιρετικό βαθμό υπομονής και ανεκτικότητας. Βάσει αυτής της καλής διάθεσης, μπορούν να κατακτήσουν ένα καλύτερο επίπεδο σταθερότητας και ευτυχίας απ'ότι στον πρώτο τους γάμο. 


(Από το βιβλίο "Δεν αρκεί μόνο η αγάπη" του Άαρον Μπεκ)

Όταν οι άντρες γίνονται παιδιά και οι σύντροφοι μητέρες τους...

Υπάρχουν χιλιάδες πιθανές απαντήσεις για το γιατί οι σχέσεις γίνονται δυσλειτουργικές. Αυτό το άρθρο θα επικεντρωθεί σε μία: την τάση για έναν άντρα να γίνεται παιδί στη σχέση και η συντρόφός του να αναλαμβάνει μητρικό ρόλο. Αυτό είναι ένα αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο, όμως λίγοι άνθρωποι καταλαβαίνουν πως μπορεί να συμβεί. Όταν είπα σε μερικούς ανθρώπους ότι δούλευα σε ένα άρθρο που συζητά το θέμα αυτό, αντέδρασαν σαν να πρόκειται για ένα πολύ συχνό φαινόμενο που οι περισσότεροι γνωρίζουν. Ωστόσο, πολλά ζευγάρια εξακολουθούν να πέφτουν σε αυτή την παγίδα. Ένα άτομο είπε ότι μπορεί να φαίνεται κοινή λογική, όμως οι άνθρωποι δεν το γνωρίζουν, όταν αυτό συμβαίνει στην σχέση τους μέχρις ότου παγιωθούν οι ρόλοι μέσα σε αυτή.

Το να γίνει ένα παιδί ένας άντρας (σε μια ετεροφυλοφιλική σχέση) μπορεί να συμβεί με πολλούς τρόπους. Η έρευνα έδειξε ότι υπάρχουν διαφορές στην έννοια της φροντίδας ενός παιδιού. Για ένα παιδί το πρότυπο της ευθύνης είναι η μητέρα. Οι μητέρες τείνουν να συμμετέχουν σε περισσότερες από τις καθημερινές δραστηριότητες φροντίδας και τις ευθύνες του παιδιού. Γιατροί, ραντεβού, επιπλέον εξωσχολικές δραστηριότητες, έλεγχος των σχολικών ασκήσεων, ανάθεση καθηκόντων, αυτός είναι συχνά ο ρόλος της μητέρας. Οι πατέρες σχετίζονται πιο πολύ με το παιχνίδι. Στην πραγματικότητα, πολλοί πατέρες μετατρέπουν ακόμη και τις ευθύνες σε παιχνίδι. Συμβαίνει συχνά οι γυναίκες να μετατρέπουν τη διαδικασία της πρωινής ετοιμασίας των παιδιών σε αγώνα δρόμου. Σε αυτή τη διαδικασία ο άντρας-παιδί μαθαίνει ότι οι άνδρες έχουν σχέση με το παιχνίδι και οι γυναίκες με την ευθύνη.

Μια δεύτερη πτυχή που εξακολουθεί να είναι αλήθεια, αλλά μπορεί να ξεθωριάζει σε αυτή τη γενιά είναι ότι πολλοί άνδρες διδάσκονται ότι η έκφραση ορισμένωνσυναισθημάτων είναι μη αποδεκτή για άνδρες. Πολλοί νέοι άνδρες διδάσκονται ότι πρέπει να κρατήσουν τα συναισθήματά τους και να ασχολούνται μαζί τους με κάποιον απροσδιόριστος, ασαφή, υπόγεια τρόπο. Θεωρούν ότι η συγκράτησή τους θα έχει ως αποτέλεσμα τα συναισθήματα να σβηστούν με κάποιο μαγικό τρόπο. Αυτό μπορεί να είναι αποτελεσματικό για ορισμένα συναισθήματα, αλλά σε γενικές γραμμές η προσπάθεια αυτή μπορεί να είναι επιβλαβής. Όσον αφορά τις σχέσεις, μπορεί να είναι πολύ επιζήμια. Ο άντρας ωριμάζει όταν εισέρχεται σε μια σχέση. Ενώ στο στάδιο του φλερτ η παιδική του διάθεση και η παιδιάστικη γοητεία του είναι ελκυστική και προσφιλή, καθώς η σχέση εξελίσσεται μπορεί να υπάρχουν ενδείξεις και απόπειρες να περιορίστουν κάποιες από τις παιδιάστικες συμπεριφορές. Μόλις έρθει ο γάμος εμφανίζεται όλο και πιο έντονη η στροφή προς την υπευθυνότητα και την ωριμότητα. Για πολλούς άνδρες σε ένα γάμο η γυναίκα μπορεί να αρχίσει να γίνει μια μητρική φιγούρα. Αυτή μπορεί να τους ενθαρρύνει να παίζουν λιγότερο (παρέα με φίλους, κατανάλωση οινοπνεύματος,κ.ά.) και να συμπεριφέρονται με πιο ώριμο τρόπο. Έχω ακούσει πολλές φορές φράσεις από άνδρες πελάτες που συζητούν τα προβλήματα στη σχέση τους όπως αυτές, «Προτού να παντρευτούμε είχε κι εκείνη πλάκα. Θέλαμε και οι δύο να βγαίνουμε έξω, να πίνουμε και να χορεύουμε. Τώρα δεν θέλει να παίρνει μέρος σε αυτό." Αυτή η μητρική συμπεριφορά συχνά γίνεται ακόμα πιο έντονη μετά τη γέννηση των παιδιών.

Μια άλλη πτυχή που επηρεάζει τη σχέση είναι η τάση των ανδρών να αισθάνονται παραγκωνισμένοι όταν ένα παιδί μπαίνει μέσα στην οικογένεια. Οι περισσότεροι άνδρες θα συναντήσουν δυσκολίες στην αποδοχή αυτού, αλλά φαίνεται να είναι μια σκληρή πραγματικότητα την οποία πολλοί άνδρες αρνούνται. Όταν συνδυάσετε αυτό το συναίσθημα του παραγκωνισμού με την εκπαίδευσή τους σε "ώριμους άντρες" και δεν επιτρέψετε σε αυτά τα εγωκεντρικά συναισθήματα να γίνουν ζήτημα, έχετε μια συνταγή για την καταστροφή της σχέσης. Πολλοί άνδρες δεν πρόκειται ποτέ εκφράσουν αυτό το συναίσθημα, στην πραγματικότητα θα προσπαθήσουν να το καταπνίξουν οι ίδιοι, και στη συνέχεια θα βρεθούν να επιζητούν να καλύψουν το κενό τους με έλλειψη προσοχής σε κάποιο άλλο σημείο της σχέσης. Μεγάλο μέρος αυτής της διεργασίας μπορεί να είναι ασυνείδητο, και καμία μεριά δεν μπορεί να γνωρίζει τι συμβαίνει, ή από που μπορούν να προέρχονται αυτά τα ανθυγιεινά κίνητρα.

Ο στόχος δεν είναι να ρίξουμε ευθύνες σε οποιοδήποτε από τα δύο μέρη (οι άνδρες ότι δεν μεγαλώνουν ή οι γυναίκες ότι προσπαθούν να το παίξουν μητέρες), αλλά απλώς να βοηθήσουμε τις δύο πλευρές να κατανοήσουν τους μαθημένους αυτούς ρόλους που θα μπορούσαν να γίνουν ο αρνητικός αντίκτυπος της σχέσης τους.

Αναγνωρίζοντας τη ρίζα αυτών των συμπεριφορών δεν είναι αρκετή. Ας ελπίσουμε ότι η κατανόηση μπορεί να οδηγήσει στο να ανταποκρίνεστε στο σύντροφό σας με διαφορετικό τρόπο, και να “διακόψετε” αυτές τις συνήθειες που οι ρόλοι αυτοί υπαγορεύουν. Οι άνθρωποι δεν είναι υποχρεωμένοι να αποδεχτούν αυτούς τους ρόλους, μπορούν να τους συνειδητοποιήσουν και να τους τροποποιήσουν, πριν προκαλέσουν ζημιά στη σχέση.Οι άνδρες μπορούν να έχουν την τάση να έχουν παιχνιδιάρικη διάθεση, και οι γυναίκες να είναι πιο μητρικές, αλλά με την κατανόηση των κινήτρων αυτών των συμπεριφορών, και οι δύο σύντροφοι μπορούν να έχουν καλύτερη κατανόηση, συμπόνια και διάλογο.

(Από το άρθρο Men Turning Into Boys, Their Wives Their mother, στην ιστοσελίδα Psychology Today)

Διαζύγιο - Μέρος Β': Στάδια χωρισμού & προσαρμογής

Η διαδικασία του χωρισμού είναι ιδιαίτερα σύνθετη, γιατί οι δεσμοί των συζύγων λειτουργούν σε πολλά διαφορετικά επίπεδα (συναισθηματικό, σεξουαλικό, κοινωνικό, οικογενειακό, νομικό και οικονομικό), οπότε είναι πιθανό η ρήξη στον καθένα από αυτούς τους δεσμούς να συμβεί σε διαφορετικό χρονικό διάστημα. Για παράδειγμα, η ρήξη των συναισθηματικών δεσμών συμβαίνει συνήθως πολύ νωρίτερα από το φυσικό χωρισμό.

Το διαζύγιο, ως κατάληξη μιας, συνήθως, μακρόχρονης κρίσης του γάμου πλήττει τόσο τους συζύγους όσο και τα παιδιά. Έτσι, το διαζύγιο μπορεί να θεωρηθεί, όχι ως η λύση του προβλήματος, αλλά ως η λιγότερο κακή λύση στην προϋπάρχουσα, βασανιστική και τραυματική οικογενειακή κρίση.
Για τη λεπτομερέστερη ανάλυση του διαζυγίου, αποδείχτηκε χρήσιμη από πολλούς ερευνητές, η διάκριση τριών φάσεων:
1. η φάση της έντασης στις σχέσεις των συζύγων
2. η φάση της δικαστικής αντιδικίας, και
3. η φάση μετά το διαζύγιο, όπου διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση για τα μέλη της πρώην οικογένειας.
Στην 1η φάση: η ένταση αρχίζει ενώ συνειδητοποιείται η διάσταση ανάμεσα στους συζύγους. Αρχικά δε θέλουν να αποδεχθούν το γεγονός, αναπτύσσουν διάφορους μηχανισμούς άμυνας, προσπαθούν συχνά να "προστατέψουν" τα παιδιά και τους εαυτούς τους από τις επιπτώσεις της διάστασης. Πρόκειται για το λεγόμενο "συναισθηματικό διαζύγιο", που όμως δε φτάνει σε ανοιχτή εκδήλωση και ρήξη, καθώς οι σύζυγοι αρνούνται το μέγεθος και το βάθος των διαφορών τους, διατηρώντας έτσι μια επισφαλή ισορροπία μέσα στην οικογένεια. Στην πρώτη, ωστόσο, αφορμή η συχνά μακρόχρονη αλλά εύθραυστη ισορροπία (ομοιόσταση) διαταράσσεται, καταρρέει και η κρίση εκδηλώνεται πλέον ανοιχτά. Η σκέψη για ενδεχόμενο χωρισμό γίνεται κοινή απόφαση για διάζευξη. Οι ψυχολογικές αντιδράσεις των συζύγων είναι συνήθως: συμπτώματα κατάθλιψης, αίσθημα απαξίας, αϋπνίες, οδύνη, ανορεξία, ακόμα και τάσεις αυτοκτονίας.
Τα παιδιά, σε αυτή τη φάση, στέκονται ως μάρτυρες της έντασης, την οποία δεν κατανοούν, ενώ παραμελούνται από τους προβληματισμένους και μάλλον αποδιοργανωμένους γονείς τους.
Στη 2η φάση, αρχίζουν οι διαδικασίες υλοποίησης του χωρισμού, ενώ ο ένας από τους συζύγους έχει ήδη απομακρυνθεί.
Μέσα από αυτές τις διαδικασίες, εκδηλώνεται μια έντονη επιθετικότητα, που μπαίνει στη θέση της προηγούμενης κατάθλιψης, με έντονη διάθεση καταστροφής και εκδίκησης. Η αυτοδικία είναι το κύριο γνώρισμα αυτής της φάσης. Όταν μάλιστα υπάρχουν παιδιά, οι απαραίτητες ρυθμίσεις που αφορούν την τύχη τους, (επιμέλεια, διατροφή κτλ.) γίνονται αφορμή και πεδίο συγκρούσεων, οι οποίες συνήθως περνούν και στα παιδιά, με αποτέλεσμα αυτά να διχάζονται και να μένουν συναισθηματικά στερημένα. Ακόμα και ο γονιός με τον οποίο ζουν δεν είναι σε θέση να τους προσφέρει την απαραίτητη συναισθηματική κάλυψη, εξαιτίας των προσωπικών αναγκών και της ταραγμένης ψυχικής του ισορροπίας.
Στην 3η φάση: Μετά την έκδοση του διαζυγίου και τη ρύθμιση της επιμέλειας, της διατροφής και της επικοινωνίας με τα παιδιά, οι πρώην σύζυγοι βρίσκονται μπροστά σε μια καινούργια κατάσταση, στην οποία και πρέπει να προσαρμοστούν. Η επιτυχία της προσαρμογής εξαρτάται από την προσωπικότητα του ατόμου, από το πόσο είχε διαρκέσει ο γάμος, από το κοινωνικό περιβάλλον και τις δυνατότητες υποστήριξης που αυτό παρέχει, καθώς και το βαθμό αποδιοργάνωσης, που η κρίση του γάμου προκάλεσε στην προσωπικότητα του κάθε συζύγου.
Δεν είναι λίγες όμως οι περιπτώσεις όπου λίγα χρόνια μετά το χωρισμό ο ένας συγχωρεί τον άλλο και τον σέβεται, ωριμάζουν και οι δύο και δίνουν στον εαυτό τους τη δυνατότητα για μία νέα σχέση απαλλαγμένη από το έντονα αρνητικό φορτίο της προηγούμενης.
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ 3 ΦΑΣΕΩΝ: 
-άγχος
-λύπη 
-πόνο
-ταπείνωση
-απόρριψη
-θυμός 
-αλλαγές στην αυτοεκτίμηση 
-παλινδρόμηση
-συναισθηματική προσκόλληση του ενός συζύγου στον άλλο
-αισθήματα ανακούφισης
Οι παράγοντες που διαφοροποιούν τις ποικίλες ψυχολογικές αντιδράσεις τόσο στο διαζύγιο όσο και στην περίοδο προσαρμογής μετά το χωρισμό είναι η προσωπικότητα και η αυτοεκτίμηση του κάθε συζύγου, το φύλο, η ηλικία, η μόρφωσή του, το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, η διάρκεια του γάμου, η επικοινωνία, η ποιότητα της σχέσης των συζύγων πριν και μετά το χωρισμό, η ύπαρξη παιδιών, οι σχέσεις με άτομα του άλλου φύλου, η ύπαρξη συγγενών ή φίλων για υποστήριξη και οι αλλαγές στην οικονομική κατάσταση.

Έχει διαπιστωθεί ότι η απόφαση για διαζύγιο σε οικογένειες με παιδιά σπάνια είναι ομόφωνη. Περισσότερο αγχώδης και δύσκολη είναι η περίοδος πριν από το χωρισμό για τον/την σύζυγο που παίρνει την πρωτοβουλία για το διαζύγιο, ενώ για τον άλλο σύζυγο δυσκολότερη είναι η περίοδος μετά το χωρισμό. Η διαφορά στις ψυχολογικές αντιδράσεις των συζύγων είναι ότι αυτός που είχε την πρωτοβουλία για το διαζύγιο αισθάνεται να έχει αυτός τον έλεγχο της κατάστασης και δεν έχει έκδηλα αισθήματα ταπείνωσης και απόρριψης, ενώ ο/η σύζυγος που δεν ήθελε το διαζύγιο είχε αισθήματα ταπείνωσης, απόρριψης και έλλειψης δύναμης να επηρεάσει την απόφαση του άλλου συζύγου. Ωστόσο, το ξεκίνημα της διαδικασίας του διαζυγίου προκαλεί συχνά στο/στη σύζυγο που είχε την πρωτοβουλία αισθήματα ενοχής για τον πόνο που προκάλεσε στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας και αισθήματα αποτυχίας, επειδή δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες που οδήγησαν στην αποτυχία του γάμου.

Το διαζύγιο θεωρείται μια διαδικασία που αποτελείται από έξι στάδια, των οποίων η σειρά δεν είναι απαραίτητα ίδια για όλα τα άτομα:

1. Το συναισθηματικό διαζύγιο

Στο στάδιο αυτό οι δύο σύζυγοι αρχίζουν να συνειδητοποιούν την συναισθηματική τους απομάκρυνση.

2. Το νομικό διαζύγιο

Κατά τη φάση αυτή, ο ένας από τους δύο συζύγους αναζητά τη βοήθεια δικηγόρου για να προχωρήσει την αγωγή διαζυγίου.

3. Το οικονομικό διαζύγιο

Στο στάδιο αυτό γίνεται η διευθέτηση της κοινής περιουσίας των συζύγων και οι ρυθμίσεις οι σχετικές με της συζύγου και των ανήλικων παιδιών.

4. Το διαζύγιο από τον κοινό γονεϊκό ρόλο  

Σε αυτή τη φάση, που συνδέεται άμεσα με οικονομικό και το νομικό διαζύγιο, διευθετούνται όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με την επιμέλεια των παιδιών και τα δικαιώματα επικοινωνίας του γονέα που δεν έχει την επιμέλεια.

5. Το διαζύγιο από την κοινότητα

Το στάδιο αυτό συνδέεται με τις αλλαγές που επέρχονται στον κοινωνικό κύκλο των φίλων και των γνωστών.

6. Το ψυχικό διαζύγιο

Είναι το πιο δύσκολο από όλα τα στάδια. Και οι δύο σύζυγοι προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα ψυχικά τραύματα που τους δημιούργησε ο φυσικός χωρισμός. Μετά, όμως, από αυτήν την προσπάθεια έρχεται σταδιακά η «απεξάρτηση» του ενός συζύγου από τον άλλο και η προσωπική ανασυγκρότηση.