"Μη γελάς. Δεν είναι αστείο."

Η Γ. και η μικρή της αδερφή Π. βρίσκονται στο δωμάτιό τους και παίζουν. Κάποια στιγμή ακούγονται φωνές. Οι φωνές γίνονται τσιρίδες και οι τσιρίδες κλάματα. Πηγαίνω προς το δωμάτιό τους. Η μικρή Π. έχει στεναχωρηθεί επειδή η Γ. δεν της δίνει να παίξει με εκείνο το πορτοκαλί το μπουκαλάκι που βγάζει σαπουνόφουσκες, ενώ το δικαιούται αφού το δικό της έχει χαλάσει. Για μια στιγμή σκέφτομαι "Αχ, τι μεγάλη φασαρία για ένα τόσο μικρό και ασήμαντο θέμα. Μακάρι να είχα τα προβλήματά τους..." και αποφασίζω να μην εμπλακώ στον καυγά. Η μόνη μου αντίδραση να τις κοιτάξω και απλώς να χαμογελάσω. 


Όμως το σύμπαν αποφάσισε να μου δώσει ένα μάθημα γι' αυτή μου την αντίδραση. Η μικρή Π. με κοιτάει μέσα από το χεράκια της με τα οποία είχε καλύψει το πρόσωπό της για να κλάψει και μου λέει "Όχι...". Σηκώνει το δείκτη της και τον κουνάει αριστερά-δεξιά προς το μέρος μου. "Όχι, δεν είναι αστείο. Μην γελάς". 


Χαστούκι. 
Δυνατό. 
Πόνεσε. 
Ήταν αλήθεια αυτό που είπε. Μεγάλη αλήθεια. Το γεγονός ότι εμένα μου φάνηκε αστείο ένα τέτοιο θέμα, δεν μου έδινε κανένα δικαίωμα να γελάσω, αφού γι' αυτήν ήταν πολύ σημαντικό εκείνη τη δεδομένη στιγμή. Ναι, σίγουρα, δεν συγκρίνεται με τα άλυτα παγκόσμια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης μας την παρούσα φάση, αλλά εδώ μιλάμε για το σεβασμό στα συναισθήματα κάποιου τη στιγμή εκείνη που τα βιώνει. 


Αλήθεια, πόσες είναι εκείνες οι φορές που έχει έρθει κάποιος δίπλα σου ενώ είσαι στεναχωρημένος, θλιμμένος, απελπισμένος και το μόνο πράγμα που σου έχει πει είναι "Έλα, μωρέ, πώς κάνεις έτσι; Δεν είναι δα και τόσο σπουδαίο... Να δεις που σε λίγο καιρό θα το έχεις ξεχάσει..." Ναι, ίσως, αλλά τι γίνεται τώρα; Εδώ και τώρα αυτό που νιώθω είναι ΑΥΤΟ και πρέπει να το σεβαστείς και να συγχρονιστείς μαζί μου, αλλιώς εκπέμπουμε απλά σε διαφορετικά μήκη κύματος και απλά, δεν με ακούς. Δεν με ακούς πραγματικά και δεν νοιάζεσαι πραγματικά γι' αυτό που νιώθω και γι' αυτό που έχω ανάγκη αυτή τη στιγμή. Γιατί να πρέπει να προσπεράσω, να χλευάσω, να ντραπώ επειδή θέλω να διαμαρτυρηθώ, να θυμώσω, να στεναχωρηθώ, να πονέσω ή να κλάψω; Δεν ανήκουν και αυτά μέσα στη γκάμα των συναισθημάτων τα οποία πρέπει να απελευθερώσω και να εκφράσω, αλλά και να μάθω να χειρίζομαι; 


Την επόμενη φορά λοιπόν που θα εκραγώ, θα δακρύσω, θα πονέσω και κάποιος προσπαθήσει να υποβιβάσει τα συναισθήματά μου, να με κάνει να γελάσω και να ξεφύγω από αυτό που πραγματικά νιώθω ανάγκη να κάνω εκείνη τη στιγμή, θα ακολουθήσω τις οδηγίες της μικρής (και σοφής) Π.: Θα κουνήσω τον δείκτη μου αριστερά-δεξιά μπροστά του και με σοβαρό ύφος θα του πω "Όχι. Μην γελάς. Δεν είναι αστείο." 


Όταν μία τετράχρονη σου παραδίδει μαθήματα συναισθηματικής νοημοσύνης. 

Μάθε να φεύγεις

Σε κάθε είδους διαπραγμάτευση, η ικανότητά σου να "φεύγεις" είναι το πιο δυνατό σου εργαλείο. 


Εκείνοι που μπορούν να "φύγουν" από μία διαπραγμάτευση -μεταφορικά να φύγουν, όχι να σηκωθούν και να γυρίσουν την πλάτη στον άλλο- είναι σε πιο ισχυρή θέση. Εκείνοι που είναι πεπεισμένοι ότι είναι ανάγκη να συνεχίσουν να "παζαρεύουν" είναι σε πιο αδύναμη θέση. 


Αυτό είναι αλήθεια για περιπτώσεις όπως όταν αγοράζουμε ένα αυτοκίνητο ή ένα σπίτι, όταν χαζεύουμε στη λαϊκή αγορά ή όταν προσπαθούμε να διεκδικήσουμε μία αύξηση. 


Αυτό είναι επίσης αλήθεια και για όλα τα άλλα πράγματα στη ζωή. 


Να ξέρεις ότι δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα από το οποίο δεν μπορείς να φύγεις. 


Αν είσαι πεπεισμένος ότι χρειάζεσαι ένα ωραίο σπίτι με μία εντοιχισμένη μεγάλη ντουλάπα, ξύλινα πατώματα και τεράστια κουζίνα, να ξέρεις ότι είσαι σε αδύναμη θέση. Θα ξοδέψεις πολύτιμες ώρες από τη ζωή σου και ένα μεγάλο κεφάλαια από τις αποταμιεύσεις σου προκειμένου να το αποκτήσεις. Κάποιος άλλος που ξέρει ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι απολύτως αναγκαία για τη ζωή του, μπορεί να "φύγει" από αυτό, χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψει τόσα χρήματα, τόσο κόπο και τόσο χρόνο σε αυτού του είδους το σπίτι. 


Αν είσαι πεπεισμένος ότι χρειάζεσαι έναν καφέ Starbucks grande latte κάθε μέρα ή ένα iPhone ή ένα iPad ή ένα SUV ή Mini Couper ή BMW... είσαι σε αδύναμη θέση, επειδή δεν μπορείς να παραιτηθείς από αυτές τις επιθυμίες σου. Κάποιος άλλος μπορεί να έχει καταλάβει ότι αυτά δεν είναι απαραίτητα συστατικά για την ευτυχία, και μπορεί να "φύγει". 


Αν ξέρεις ότι ο άνθρωπός σου που σου φέρεται με άσχημο τρόπο (αλλά πιστεύεις ότι κάποια μέρα θα αλλάξει, επειδή σε αγαπάει) δεν είναι απαραίτητο να σε κάνει να νιώσεις ευτυχισμένος, τότε μπορείς να φύγεις. Αν ξέρεις ότι μπορείς να είσαι ευτυχισμένος και μόνος σου, και ότι δεν χρειάζεσαι κανένα άλλο να σε κάνει να νιώσεις ευτυχισμένος, μπορείς να φύγεις. 


Αν ξέρεις ότι δεν υπάρχει τίποτα από το οποίο δεν μπορείς να ξεφύγεις, τότε μπορείς να γλιτώσεις από τον εαυτό σου πολύ χρόνο, πολύ χρήμα, πολύ... από σένα. Μπορείς να γλιτώσεις από πολλούς πονοκεφάλους και ταχυκαρδίες. Και από πολύ πόνο. 


Δεν είναι ανάγκη να "φεύγεις" από όλα. Αλλά τουλάχιστον να ξέρεις ότι μπορείς να φύγεις, αν το θελήσεις. Και όταν το κόστος της διαπραγμάτευσης είναι πολύ μεγάλο, πολύ ψυχοφθόρο, τότε... φύγε. 

10 πράγματα που δεν πρέπει να πεις σε έναν ασθενή!

Η καρκινοπαθής δημοσιογράφος του Guardian, Deborah Orr, έγραψε μια ενδιαφέρουσα λίστα.

«Λυπάμαι για εσένα»

Το χειρότερο που θα μπορούσες να κάνεις σε έναν καρκινοπαθή, είναι να εκδηλώσεις την λύπη σου για την κατάσταση του με το βλέμμα σου. Το ίδιο εξοργιστικό για τον ασθενή, είναι όταν η λύπη εκδηλώνεται με κινήσεις των χεριών. Ένα άγγιγμα του μηρού, για παράδειγμα, που μπορεί να υποδηλώνει αυτό το συναίσθημα εκνευρίζει τον ασθενή. Το καλύτερο που μπορείς να πεις είναι: «Θα ευχόμουν να μην περνούσες αυτή την άσχημη κατάσταση». Με αυτά τα λόγια εκδηλώνεις το ενδιαφέρον σου για την κατάσταση του, και δεν υποδηλώνεις ότι ο ίδιος είναι ένα αβοήθητο θύμα.

«Αν κάποιος μπορεί να το πολεμήσει, αυτός είσαι εσύ»

Το χειρότερο που θα ήθελε να αισθανθεί ένας ασθενής, είναι ότι δίνει κάποιο είδος μάχης με την ασθένεια. Η ιδέα ότι η ασθένεια είναι μια δοκιμασία για τον χαρακτήρα του, όπου μπορεί να αποδείξει πόσο γενναίος ή όχι είναι τον εκνευρίζει αφάνταστα. Το καλύτερο που μπορείς να πεις είναι: «Η μαμά μου είχε το ίδιο πριν 20 χρόνια και τώρα περιοδεύει στη Βεγγάλη με τους ακροβάτες ενός σε ένα τσίρκο»(ακόμα και αν αυτό δεν είναι αλήθεια).

«Φαίνεσαι καλά»

Ένα από τα χειρότερα πράγματα που θα μπορούσες να πεις, σε μια καρκινοπαθή γυναίκα που έχει δει το πρόσωπο της πρησμένο, τα μάτια της να γίνονται κατακόκκινα σαν να είναι panda, εξαιτίας της πιο επιθετικής θεραπείας του καρκίνου του μαστού με Docetaxel. Καλύτερα να μην διαστρεβλώσεις την πραγματικότητα, με γελοία ψέματα. Αν ένας ασθενής θέλει να συζητήσει για την εμφάνιση του, την κουβέντα θα την ξεκινήσει ο ίδιος.

«Φαίνεσαι απαίσια»

Ακούγεται απίθανο, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να διαβεβαιώσουν τον ασθενή για το πόσο άσχημα φαίνεται. «Πρέπει να κάνεις επειγόντως δίαιτα. Έχεις παχύνει»μου είπε κάποιος στο νοσοκομείο, αναφέρει η Deborah Orr «θα ήταν κάτι που δεν θα έδινα σημασία, αν ο ίδιος άνθρωπος δεν κουβαλούσε τόνους κέικ και σνακ». «Από την άλλη» συνεχίζει η δημοσιογράφος «όταν ρωτάω αν μοιάζω με τέρας, σημαίνει ότι θέλω να με κάνετε να γελάσω. Όπως έκανε ένας φίλος μου, που έβγαζε δήθεν τρομοκρατημένος φωτογραφίες, κρυμμένος πίσω από τις κουρτίνες στο δωμάτιο του νοσοκομείο, ως απάντηση στην ερώτηση μου».

«Πες μου τα αποτελέσματα»

Ο ασθενής μπορεί να κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους λέγεται αυτό: Ανησυχία για την κατάσταση του. Αυτό όμως που θέλει περισσότερο είναι να έχει τον έλεγχο της κατάστασης. Δεν θα ήθελε τα αποτελέσματα των εξετάσεων, να αποτελούν αντικείμενο συζήτησης με άσχετους. Συνήθως, επιλέγει να μιλήσει με κοντινούς του ανθρώπους γι’ αυτό το θέμα.

«Θα έκανα οτιδήποτε για να σε βοηθήσω»

Είναι μια φράση που την λέει ο καθένας, ακόμα και αν δεν είναι διατεθειμένος να κάνει κάτι για να βοηθήσει. Το καλύτερο σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι να γίνεις συγκεκριμένος. Η ερώτηση «Θα ήθελες να πάρω τα παιδιά από το σχολείο την Τρίτη;» είναι καλύτερη από την δήλωση ότι μπορείς να προσφέρεις το οτιδήποτε.

«Όχι, οι ανησυχίες σου είναι αβάσιμες»

Όταν ένας ασθενής θέλει να μιλήσει για τους φόβους του, πρέπει να είσαι διατεθειμένος να τους συζητήσεις χωρίς περιστροφές. Η Deborah Orr αναφέρει την συζήτηση που είχε με μια φίλη της, όταν προσπάθησε να μοιραστεί το άγχος της για την απώλεια των μαλλιών της, μετά τις χημειοθεραπείες. Η φίλη της προσπάθησε να την διαβεβαιώσει ότι αυτή η απώλεια δεν ήταν κάτι σημαντικό, θέλοντας να αλλάξει θέμα συζήτησης. Κάτι τέτοιο, δεν είναι η ιδανικότερη αντιμετώπιση για το θέμα, όπως λέει η ίδια.

«Με τι μοιάζει η χημειοθεραπεία;»

Είναι μεγάλο το ποσοστό των ανθρώπων, που θέλει να μάθει ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για την θεραπεία του καρκίνου. Ο ασθενής, αν θέλει να εκμυστηρευτεί λεπτομέρειες για την θεραπεία του, θα το κάνει ο ίδιος. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε, είναι να κάνετε μια συζήτηση για ευχάριστα πράγματα. Ο χρυσός κανόνας λέει, ότι το μυαλό των ανθρώπων που έχουν υποστεί τέτοιου είδους θεραπείες, έχει την ανάγκη να ξεφύγει απ’ όλο αυτό.

«Ήθελα πάρα πολύ να έρθω»

Καλύτερα μην το πεις, ιδιαίτερα αν δεν είσαι διατεθειμένος να το κάνεις. Η δημοσιογράφος αναφέρει την περίπτωση μια γνωστής της που ήθελε πάρα πολύ να έρθει στο νοσοκομείο, αλλά δεν είχε που να αφήσει το μικρό της γιο. Στην αρχή την δικαιολόγησε. Όταν μετά από μερικές μέρες είδε ένα tweet της, που ανακοίνωνε ότι πηγαίνει σε ένα πάρτι αυτό την δυσαρέστησε. Το καλύτερο που έχετε να πείτε είναι: «Θα μπορούσα να σου κάνω επίσκεψη το απόγευμα μετά την δουλειά μου»; ή ακόμα καλύτερα «Έχω αυτά τα εισιτήρια για το θέατρο. Πες μου όποτε μπορείς να πάμε μαζί»

«Είμαι τρομερά αναστατωμένος με την κατάσταση σου»

«Σε τέτοιες περιπτώσεις», λέει η Deborah Orr «το τελευταίο που ενδιαφέρει έναν ασθενή είναι η δική σας θλίψη. Μπορείς να στείλεις λουλούδια, κάρτες, δώρα αλλά το πώς αισθάνεσαι πρέπει να το κρατήσεις για τον εαυτό σου».

Στην τελική, η ασθένεια δεν έχει να κάνει με εσένα τον ίδιο αλλά με αυτόν που ασθενεί.

ΠΗΓΗ: www.lifo.gr

20 πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν μείνεις έγκυος

1. Άλλαξε το διαιτολόγιό σου: βάλε πιο υγιεινές τροφές, λαχανικά, φρούτα, λιγότερα γλυκά. Ασβέστιο (μέσα στα γαλακτοκομικά) και πρωτεΐνες (φασόλια, πουλερικά, κρέας) θα ενδυναμώσουν τον οργανισμό σου.  Τα βιολογικά τρόφιμα θα σε προστατεύσουν επίσης και από τα τοξικές και καρκινογόνες ουσίες που υπάρχουν στα λιπάσματα.

2. Ελάττωσε (ή ακόμα καλύτερα, παραιτήσου από) κακές και ανθυγιεινές συνήθειες (κάπνισμα, ποτό), οι οποίες ευθύνονται για χαμηλά ποσοστά γονιμότητας, αποβολές ή λιποβαρή βρέφη.

3. Πρόσθεσε έστω τριάντα λεπτά γυμναστικής ή άσκησης στο ημερήσιο πρόγραμμά σου. Έτσι θα μπορέσεις να ενδυναμώσεις τους μύες σου (ειδικά αυτούς της μέσης) ώστε να μπορέσουν να κρατήσουν καλύτερα το επιπρόσθετο βάρος της εγκυμοσύνης και να μην κουράζεσαι εύκολα.

4. Με τη βοήθεια ενός ειδικού, σχεδίασε το γενεόγραμμά σου και μελέτησε τις προηγούμενες γενιές. Θα μείνεις έκπληκτη από τις πληροφορίες που θα μάθεις σχετικά με τις σχέσεις, τις εμπειρίες, την υγεία και την ψυχολογία των προγόνων σου.

5. Βάλε σε τάξη τα οικονομικά σου. Τα έξοδα θα αυξηθούν κατακόρυφα μετά τη γέννηση του πρώτου σου παιδιού. Αν έχεις ασφάλεια ζωής, το επίδομα τοκετού που θα πάρεις αφού γεννήσεις, είναι ένα αξιοσέβαστο και πολύ βοηθητικό ποσό, ειδικά αν φιλοξενηθείς σε ιδιωτικό μαιευτήριο.

6. Άρχισε να σκέφτεσαι οικολογικά. Ακόμα κι αν δεν μπορείς να περιορίσεις όλους τους περιβαλλοντικούς κινδύνους γύρω σου, υπάρχουν κάποιοι από αυτούς που μπορείς να κρατήσεις έξω από τη ζωή σου, όπως τα καθαριστικά που χρησιμοποιείς καθημερινά, τα εντομοκτόνα ή τα αρωματικά. Αν εκτίθεσαι καθημερινά σε χημικά ή σε ακτινοβολία, καλό θα ήταν να περιορίσεις αυτές τις δραστηριότητες. Επίσης, ένα φίλτρο νερού θα αποτρέψει διάφορες επιβλαβείς ουσίες από το νερό του μωρού σας.

7. Προσπάθησε να φέρεις σε ισορροπία την προσωπική και την επαγγελματική σου ζωή. Μην περνάς όλη την ώρα σου στο γραφείο. Αφιέρωσε περισσότερο χρόνο στο σύντροφό σου. Όταν θα έρθει το μωρό, πραγματικά θα σας λείψει αυτός ο χρόνος που θα είστε μόνο οι δυο σας.

8. Οργάνωσε ένα ταξίδι που εδώ και καιρό λαχταρούσες. Είτε με τις φίλες σου είτε με το σύντροφό σου, αυτό το ταξίδι πραγματικά θα σε ανανεώσει και θα σε χαλαρώσει, λίγο πριν μείνεις έγκυος.

9. Κανόνισε εκείνη την επίσκεψη στον οδοντίατρο που όλο την αποφεύγεις. Η κακή υγιεινή του στόματος οφείλεται για αρκετές μικροαναποδιές κατά την εγκυμοσύνη, οπότε καλό θα ήταν να τις αποφύγεις.

10. Έλεγξε αν έχεις κάνει όλα τα απαραίτητα εμβόλια. Αν όχι, ανέβασε το μανίκι και θωράκισε τον οργανισμό σου από ανεπιθύμητους ιούς.

11. Βάψε το σπίτι. Οι ουσίες που περιέχονται μέσα στις μπογιές και τα χρώματα πρέπει να αποφεύγονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Περιέχουν χημικά που ευθύνονται για γενετικές ανωμαλίες. Οπότε, έχεις διπλό όφελος: και μία ανανέωση του σπιτιού τώρα και προστασία της υγείας του εμβρύου αργότερα.

12. Ελάττωσε την καφεΐνη. Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσεις να αυξήσεις τη γονιμότητά σου, να συνηθίσεις σταδιακά στη μείωση αυτή μέχρι την περίοδο της εγκυμοσύνης και να μην επιβαρύνεις το νευρικό σύστημα του εμβρύου.

13. Προστάτευσε τον εαυτό σου από τα κατοικίδια. Ειδικά οι γάτες επιφυλάσσουν πολλές φορές δυσάρεστες εκπλήξεις για τις εγκύους από το τοξόπλασμα. Το ίδιο επικίνδυνο βέβαια να μολυνθείτε από το τοξόπλασμα είναι αν δεν πλένετε καλά τα λαχανικά πριν τα καταναλώνετε ή αν πιάνετε το ωμό κρέας με γυμνά χέρια και μετά δεν τα πλένετε καλά. Βεβαιωθείτε με μία εξέταση αίματος αν κινδυνεύετε από το τοξόπλασμα ή όχι.

14. Άρχισε να επιστρέφεις στο φυσικό χρώμα των μαλλιών σας ή κάνε ανταύγειες. Ακόμα κι αν πολλοί ειδικοί ισχυρίζονται ότι το έμβρυο δεν κινδυνεύει από τις χημικές ουσίες των βαφών, πολλοί γιατροί πιστεύουν ότι μέχρι και το δεύτερο τρίμηνο θα πρέπει να απέχεις από τέτοιου είδους χημικά.

15. Ζήσε λίγη περιπέτεια. Δραστηριότητες όπως σκι, ιππασία, θαλάσσιο σκι, ελεύθερη πτώση (!) δεν επιτρέπονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οπότε φρόντισε να μην μείνεις με κανένα απωθημένο.

16. Προγεννητικός έλεγχος. Ένα πολύ σημαντικό βήμα πριν μπεις στη φάση της εγκυμοσύνης. Περιλαμβάνει εξειδικευμένες εξετάσεις αίματος, ορμονολογικός έλεγχος, σαλπιγγογραφία, αλλά να μην ξεχνάς και τις εξετάσεις στις οποίες πρέπει να υποβληθεί και ο υποψήφιος πατέρας.

17. Θωράκισε και την ψυχολογική σου υγεία. Μερικές συνεδρίες με έναν καλό ειδικό ψυχικής υγείας μπορεί να σε βοηθήσουν να επιλύσεις κάποια θέματα που σε απασχολούν ή σε απασχόλησαν στο παρελθόν και τα παραμέλησες, να οργανώσεις καλύτερα τις σκέψεις σου και να βελτιώσεις τις σχέσεις σου με το σύντροφό σου ή με τους γύρω σου.

18. Συγχώρησε ανθρώπους που σε στεναχώρησαν ή σε πλήγωσαν και προχώρα παρακάτω. Μην ξεκινήσεις μία νέα ζωή με τύψεις, ενοχές, μίση και πάθη από προηγούμενες σχέσεις σου. Κάνε τη ζωή σου αλλά και του εμβρύου όσο πιο ανάλαφρη γίνεται.

19. Ξεκαθάρισε ποιοι είναι οι πραγματικοί σου φίλοι και μείνε μαζί τους ακόμα κι αν είστε σε διαφορετική φάση ζωής. Μην αφήνεις πίσω σου ανθρώπους που αξίζουν, απλά και μόνο επειδή εσύ έχεις οικογένεια και αυτοί δεν έχουν. Οι άνθρωποι που μας ταιριάζουν σπανίζουν.

20. Απόφυγε τα αρνητικά συναισθήματα, όπως το άγχος, τα νεύρα και ο θυμός. Διαπραγματεύσου πράγματα που αληθινά θέλεις, συζήτησε χωρίς εντάσεις. Ξεχώρισε ποια είναι τα σημαντικά και ποια τα ασήμαντα. Διάλεγε τις μάχες σου. Αλήθεια, δεν αξίζουν την ίδια προσοχή όλα τα θέματα. 

Το άρθρο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε στο familylife.gr

Διεκδικητικότητα (Γ): Διαπραγμάτευση & Δυσκολίες

-Διαπραγμάτευση: 
Ο στόχος της διεκδικητικής συμπεριφοράς δεν είναι να βγείτε πάση θυσία δικαιωμένοι, αλλά να βρείτε μία λύση αποδεκτή και από τα δύο μέρη. Αυτό μπορεί να γίνει με το συμβιβασμό και τη διαπραγμάτευση. Η διαπραγμάτευση είναι ευκολότερη αν: 

• Ζητήσετε να αποσαφηνιστούν τα επιχειρήματα, για να μπορέσετε να κατανοήσετε το πρόβλημα που συζητάτε, καθώς και τη στάση, τη λογική και τις ανάγκες του άλλου ατόμου. 
• Παραμείνετε ήρεμοι χρησιμοποιώντας τον έλεγχο της αναπνοής και υιοθετώντας χαλαρή στάση. 
• Έχετε προετοιμαστεί. Αν έχετε το χρόνο, συγκεντρώστε τα στοιχεία που υποστηρίζουν τη θέση σας και κάντε πρόβα σε αυτά που σκοπεύετε να πείτε. 
• Αναγνωρίζετε την άλλη όψη του νομίσματος ("Σε καταλαβαίνω, αλλά...") και προσπαθήστε να δείξετε ενσυναίσθηση (συναισθηματική κατανόηση). 
• Ποτέ δεν επικρίνετε το συνομιλητή σας ως άτομο, αλλά μόνο τη συμπεριφορά του με την οποία διαφωνείτε. 
• Επιμείνετε στο θέμα σας και δεν απομακρύνεστε από τα επιχειρήματά σας. Διατυπώστε την άποψή σας και επαναλάβετέ την όσο συχνά χρειάζεται. 
• Είστε έτοιμοι να διακινδυνεύσετε και να συμβιβαστείτε. Μην είστε ισχυρογνώμονες και απόλυτοι και μην επιδιώκετε να βγείτε πάση θυσία κερδισμένοι. Αυτά συνιστούν επιθετική συμπεριφορά! Αποφασίστε εκ των προτέρων μέχρι ποιο σημείο συμβιβασμού είστε διατεθειμένοι να φτάσετε. 

Να θυμάστε ότι η διεκδικητικότητα είναι μία δεξιότητα που βελτιώνεται όσο περισσότερο την εφαρμόζετε και την εξασκείτε. 


-Δυσκολίες στη χρήση της διεκδικητικής συμπεριφοράς:
"Την τελευταία στιγμή με πιάνει τρομερή νευρικότητα" 
Βοηθάει πάντοτε να ξεκινήσετε με τη λιγότερο απειλητική κατάσταση από αυτές που σας δυσκολεύουν και να προχωρήσετε σταδιακά στις πιο δύσκολες. Στο ενδιάμεσο η αυτοεκτίμησή σας θα έχει αυξηθεί. Είναι πολύ σημαντικό, στην κάθε σας προσπάθεια να προετοιμάζετε τον εαυτό σας για το ενδεχόμενο τα πράγματα να μην κυλήσουν τόσο ομαλά. 


"Πρέπει να υποχωρήσω: Δεν μπορώ να επιτύχω το στόχο μου"
Ο στόχος της διεκδικητικής συμπεριφοράς δεν είναι να κερδίζουμε μόνο, αλλά να φτάνουμε σε κάποιο λογικό συμπέρασμα. Ο καλός σχεδιασμός και η εξάσκηση θα αυξήσουν τις πιθανότητές σας να φτάσετε στο επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά πρέπει πάντοτε να είστε έτοιμοι και για το ενδεχόμενο να συμβιβαστείτε. 


(Από το βιβλίο "Ξεπερνώντας το άγχος" της Helen Kennerley) 

Διεκδικητικότητα (Β): Προετοιμασία & Τρόποι διεκδικητικής συμπεριφοράς

Για να προετοιμαστείτε να γίνετε διεκδικητικοί, πρέπει να ακολουθήσετε πέντε βήματα: 

• Αποφασίστε τι θέλετε: αυτό το βήμα αντανακλά τα δικαιώματά σας. 
• Αποφασίστε εάν αυτό που θέλετε είναι δίκαιο: αυτό αντιστοιχεί στα δικαιώματα των άλλων. 
• Ζητήστε το ξεκάθαρα. 
• Να είστε προετοιμασμένοι να διακινδυνεύσετε.
• Παραμείνετε ήρεμοι. 

Θα σας φανεί χρήσιμο επίσης να: 

• Προετοιμάσετε τον εαυτό σας: Φροντίστε τα επιχειρήματά σας να είναι ορθά. Η επιχειρηματολογία σας δεν χρειάζεται να είναι επιτηδευμένη για να είναι ορθή. Οι απλές εξηγήσεις και τα απλά αιτήματα  μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματικά. Σχεδιάστε τα επιχειρήματά σας εκ των προτέρων και οργανώστε τα ώστε να περιλαμβάνουν την αιτιολόγηση, τα συναισθήματά σας, τις ανάγκες σας και τις συνέπειες. Όσο περισσότερη εμπιστοσύνη έχετε στον εαυτό σας, τόσο πιο αποτελεσματικοί θα είστε στη μέλλουσα αντιπαράθεση. 
• Υιοθετήστε θετική στάση: Ένας ασφαλής τρόπος να αρχίσετε τη φράση σας είναι μία φιλοφρόνηση ή μία θετική δήλωση. Για παράδειγμα: "Η εργασία σου είναι εξαιρετική, αλλά την επόμενη φορά θα ήθελα να τη γράψεις πιο καθαρά, για να μου είναι ευκολότερο να τη διαβάσω". 
• Να είστε αντικειμενικοί: Μην εμπλακείτε σε προσωπική κριτική και εξηγήστε πώς βλέπετε εσείς την κατάσταση. Ποτέ μην επικρίνετε το άλλο άτομο, αλλά μόνο τη συγκεκριμένη συμπεριφορά του. 
• Να είστε σύντομοι: Προκειμένου ο συνομιλητής σας να μην αποσύρει την προσοχή του και να μην παρεκκλίνει από το θέμα που συζητάτε, να είστε λακωνικοί. Μην κάνετε θεωρητικές αναλύσεις, απλώς περιγράψτε τα γεγονότα. 
• Να αναμένετε τη χειριστική κριτική: Μην περιμένετε ότι οι άλλοι θα είναι πάντοτε συνεργάσιμοι και έτοιμοι να δεχτούν την επισήμανσή σας. Υπάρχει βεβαίως περίπτωση να συμφωνήσουν μαζί σας, αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντοτε. Μπορεί όμως να προσπαθήσουν να σας μπερδέψουν και να υποτιμήσουν τις προσπάθειές σας ασκώντας χειριστική κριτική. Αυτή η κριτική μπορεί να εμφανιστεί μεταμφιεσμένη ως ενδιαφέρον ("Εάν έχεις τέτοια προβλήματα, είσαι σίγουρος ότι σου ταιριάζει αυτή η δουλειά;"), ως συμβουλή ("Πίστεψέ με, ξέρω καλά τι άνθρωπος είσαι και τι θα ήταν το καλύτερο για σένα"), ως ευθιξία ("Μ' έκανες να αισθανθώ πολύ άσχημα") ή να πάρει τη μορφή επίκρισης. 

Η καθεμιά από αυτές τις αντιδράσεις έχει στόχο να υπονομεύσει της ανάγκες και τα δικαιώματά σας και να αποπροσανατολίσει την επιχειρηματολογία σας. Για να αντιμετωπίσετε αυτές τις καταστάσεις, θα πρέπει να αναπτύξετε δεξιότητες ώστε να μπορείτε να εμμένετε στο αίτημά σας. Υπάρχουν δύο πολύ χρήσιμες προσεγγίσεις που θα σας βοηθήσουν να είστε πιο διεκδικητικοί και να αντιμετωπίζετε τη χειριστική κριτική: η "κολλημένη βελόνα" και η άμυνα στην κριτική. 


Η κολλημένη βελόνα 
Ένα μη διεκδικητικό άτομο δέχεται την απάντηση "Όχι" πολύ εύκολα και δεν επιμένει. Μία βασική δεξιότητα διεκδίκησης είναι η επιμονή σε αυτό που θέλετε και η συνεχής αλλά ήρεμη επανάληψη του αιτήματός σας. Αφού έχετε αποφασίσει ότι αυτό που διεκδικείτε είναι δίκαιο, συνεχίστε να το διεκδικείτε επαναλαμβάνοντας το μήνυμά σας μέχρις ότου το άλλο άτομο υποχωρήσει ή διαπραγματευτεί μαζί σας. 
Η προσέγγιση αυτή είναι εξαιρετικά χρήσιμη όταν βρίσκεστε σε καταστάσεις όπου τα δικαιώματά σας διατρέχουν κίνδυνο να καταπατηθούν, ή υπάρχει πιθανότητα να αποπροσανατολιστείτε από άσχετα με το θέμα σας επιχειρήματα, ή αισθάνεστε ευάλωτοι επειδή γνωρίζετε ότι το άλλο άτομο θα χρησιμοποιήσει τη χειριστική κριτική προκειμένου να μειώσει την αυτοεκτίμησή σας. 
Όταν προετοιμάσετε αυτό που θα πείτε, χαλαρώστε και αρχίστε να επαναλαμβάνετε το επιχείρημά σας. Έτσι, γνωρίζετε ακριβώς τι θα λέτε, όσο άδικος και χειριστικός και εάν είναι ο άλλος. 


Η άμυνα στην κριτική 
Αυτή η προσέγγιση είναι ιδιαιτέρως χρήσιμη στην αντιμετώπιση της χειριστικής κριτικής, η οποία μπορεί να σας κάνει να αισθανθείτε τόσο άσχημα ώστε να συμφωνήσετε να κάνετε κάτι που θα προτιμούσατε να μην κάνετε. Συχνά στη χειριστική κριτική υπάρχει ένα στοιχείο αλήθειας, το οποίο όμως υπερτονίζεται. Για παράδειγμα, οι φράσεις: "Τα συνηθισμένα! Πάντοτε καθυστερείς και είσαι αναίσθητος.. εγωιστής... περιμένεις να κάνουν οι άλλοι τη δική σου δουλειά.." είναι δυνατόν να σας κάνουν να αισθανθείτε ενοχές και να σας εμποδίσουν  να είστε διεκδικητικοί. Στην πραγματικότητα, το μόνο αληθινό στοιχείο στις παραπάνω δηλώσεις ίσως είναι το εξής: "Καθυστέρησες". 
Μπορείτε να απαντήσετε στην κριτική αποδεχόμενοι ένα μέρος της, αναγνωρίζοντας ήρεμα ότι ίσως υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτά που ειπώθηκαν. Μπορείτε να μην προχωρήσετε περισσότερο εάν δεν θέλετε να εμπλακείτε σε διάλογο. Ή μπορείτε και να συνεχίσετε προβάλλοντας διεκδικητικά την άποψή σας, αν έχετε κάτι ακόμη να πείτε. Η άμυνα στην κριτική βοηθά επίσης να παραμείνει η κατάσταση ήρεμη και σας δίνει χρόνο να σκεφτείτε πιο ξεκάθαρα. 


          Τρόποι άμυνας στην κριτική: 

• Αποδοχή της κριτικής: Εάν είστε σε θέση να αποδεχτείτε τον εαυτό σας με όλα του τα ελαττώματα, η επισήμανσή τους από κάποιον άλλο δεν θα σας ενοχλήσει κι έτσι τα σχόλιά του δεν θα συνεχιστούν. Μπορείτε λοιπόν να συμφωνήσετε ήρεμα με τη ρεαλιστική κριτική των αρνητικών σας χαρακτηριστικών. 
• Ενθάρρυνση της κριτικής: Είναι μία δύσκολη στρατηγική απάντησης, αλλά είναι απαραίτητη προκειμένου να καταλάβετε αν πρόκειται για γνήσια ή για χειριστική κριτική. Για παράδειγμα, ένας συνεργάτης σας μπορεί να σας πει: "Στη θέση σου δεν θα έκανα αυτή τη δουλειά, δεν σου πάει". Μπορείτε να απαντήσετε: "Γιατί πιστεύεις ότι δεν μου πάει;" Το άτομο που κάνει την κριτική με χειριστική διάθεση, δηλαδή για να σας ρίξει την αυτοπεποίθηση και να σας προσβάλλει, θα δυσκολευόταν να αιτιολογήσει τη θέση του, ενώ κάποιος που εκφράζει με ειλικρίνεια τη γνώμη του θα μπορούσε να τη δικαιολογήσει. Από τη στιγμή που θα έχετε κατανοήσει τις προθέσεις του ατόμου που σας έκανε κριτική, μπορείτε να χειριστείτε ανάλογα την κατάσταση. 

(Από το βιβλίο "Ξεπερνώντας το άγχος" της Helen Kennerley) 

Διεκδικητικότητα (Α): Δικαιώματα & Τύποι Συμπεριφοράς

"Στους άλλους φαινόταν λίγο σαν αστείο - άλλοτε έκανα σαν προβατάκι και άλλοτε σαν μαινόμενος ταύρος. Φαίνεται ότι δεν μπορούσα να βρω την ισορροπία μου όταν υπήρχε κάποια αντιπαράθεση, με αποτέλεσμα ποτέ να μην πετυχαίνω αυτό που ήθελα. Η στροφή προς την διεκδικητική συμπεριφορά με βοήθησε να βρω μία μη ακραία στάση, την οποία μπορούσα να υιοθετήσω όλο και πιο εύκολα με την εξάσκηση. Ανακάλυψα ότι μπορούσα να το κάνω ακόμη και όταν ήμουν αναστατωμένος κι έτσι η δουλειά μου έγινε πιο ευχάριστη και οι συνεργάτες μου χαλάρωσαν απέναντί μου, επειδή πλέον μπορούσαν να με εμπιστευτούν, πιστεύοντας ότι θα είμαι δίκαιος μαζί τους" 


Η διεκδικητική συμπεριφορά είναι μία δεξιότητα που μπορεί να σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε την ανησυχία, τον φόβο και το άγχος σας. Πρόκειται για έναν τρόπο έκφρασης στους άλλων των αναγκών, των συναισθημάτων και των δικαιωμάτων σας, χωρίς να καταπατάτε τα δικά τους δικαιώματα. Μερικοί άνθρωποι δυσκολεύονται να είναι διεκδικητικοί επειδή δεν αναγνωρίζουν τα βασικά ατομικά τους δικαιώματα, στα οποία περιλαμβάνονται τα εξής: 

• Να ζητάτε αυτό που θέλετε. 
• Να λέτε "Όχι" χωρίς να αισθάνεστε ενοχές. 
• Να έχετε τη γνώμη σας και τα συναισθήματά σας. 
• Να παίρνετε αποφάσεις και να αντιμετωπίζετε τις συνέπειές τους. 
• Να επιλέγετε αν θα αναμιχθείτε ή όχι στα προβλήματα κάποιου άλλου. 
• Να μη γνωρίζετε κάτι και να το καταλαβαίνετε. 
• Να κάνετε λάθη. 
• Να έχετε επιτυχίες. 
• Να αλλάζετε γνώμη. 
• Να κρατάτε κάποια θέματα μυστικά από τους άλλους. 
• Να είστε ανεξάρτητοι. 
• Να αλλάζετε. 

Μαθαίνοντας να είστε διεκδικητικοί, θα αποκτήσετε την ικανότητα να εκφράζετε τα δικαιώματά σας με τρόπο ξεκάθαρο, αλλά ταυτόχρονα με σεβασμό προς τον εαυτό σας και προς τους άλλους. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα είστε ούτε παθητικοί ούτε επιθετικοί ούτε χειριστικοί, καθώς οι στάσεις αυτές δεν χαρακτηρίζονται από αμοιβαίο σεβασμό. 

• Ο παθητικός τύπος προτιμά να μη συμμετέχει σε συγκρούσεις, δεν μπορεί να πάρει αποφάσεις και προσπαθεί πάντοτε να ευχαριστεί τους άλλους. Αυτή η στάση μπορεί να καταβάλει το άτομο σε μεγάλο βαθμό, καθότι δεν λαμβάνονται καθόλου υπόψη οι δικές του ανάγκες. Στην καλύτερη περίπτωση με την υιοθέτηση αυτής της στάσης το άτομο αισθάνεται απογοήτευση. Στη χειρότερη περίπτωση νιώθει μνησικακία και πιστεύει ότι οι φιλοδοξίες του καταπνίγονται. 
• Ο επιθετικός τύπος είναι θορυβώδης, δυναμικός και υποτιμά τις σκέψεις, τις πράξεις και τις προσωπικές αρετές των άλλων. Θέλει πάντοτε να υπερισχύει, δεν διαθέτει χρόνο για τα αισθήματα και τα δικαιώματα των άλλων και δεν έχει καμία επιφύλαξη σχετικά με την εγωιστική συμπεριφορά του και τις άδικες επιθέσεις του. Στην καλύτερη περίπτωση ο επιθετικός τύπος κερδίζει αυτό που θέλει, αλλά είναι δυνατόν να πληγώσει τους άλλους ανθρώπους και να καταστρέψει τη σχέση μαζί τους. 
• Ο χειριστικός τύπος είναι επιθετικός και ελέγχει τις καταστάσεις αλλά με έμμεσο τρόπο. Σε αυτή την περίπτωση η επίθεση είναι συγκαλυμμένη. Έτσι το άτομο μπορεί να δείχνει υποστηρικτικό και γεμάτο κατανόηση, αλλά στην ουσία χρησιμοποιεί το συναισθηματικό εκβιασμό και άλλους έμμεσους τρόπους για να υπονομεύσει τους άλλους, προκειμένου να επιτύχει τους εγωιστικούς του στόχους. 
• Ο διεκδικητικός τύπος, σε αντίθεση με όλους τους άλλους, βλέπει και τις δύο όψεις της κάθε κατάστασης και σε περίπτωση αντιπαράθεσης αναγνωρίζει τα δικαιώματα και τις ανάγκες της κάθε πλευράς. Αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του και δεν χρειάζεται να υποτιμήσει τους άλλους για να αισθανθεί άνετα.  

(Εσείς τι τύπο διεκδικητικής συμπεριφοράς έχετε; Απαντήστε στη σχετική ψηφοφορία, στα δεξιά της σελίδας) 

Ο στόχος της διεκδικητικής συμπεριφοράς είναι να βοηθήσει το άτομο να έρχεται σε αντιπαράθεση με τους άλλους, αλλά χωρίς να καταπατά τα δικαιώματά τους, ενώ ο στόχος της παθητικής συμπεριφοράς είναι η αποφυγή των αντιπαραθέσεων και ο στόχος της επιθετικής και της χειριστικής συμπεριφοράς είναι η προσωπική νίκη. Η παθητική και η επιθετική συμπεριφορά είναι εύκολο να εντοπιστούν, σε αντίθεση με τη χειριστική. 

(Από το βιβλίο "Ξεπερνώντας το άγχος" της Helen Kennerley)