Το ζευγάρι και ο Ρομαντικός Έρωτας

ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ:

-Δέσμευση

-Οικειότητα

-Έρωτας - Σεξουαλικότητα

ΔΕΣΜΕΥΣΗ: είναι απαραίτητη αλλά δεν περιορίζεται μόνο στις υποχρεώσεις αλλά αφορά και τις κοινές χαρές και εμπειρίες μας

ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑ: απαιτεί σωστή αναλόγια έτσι ώστε να είμαι ο εαυτός μου επιτρέποντας το ίδιο και στον σύντροφό μου

ΕΡΩΤΑΣ: όταν εκλείπει ο έρωτας νομίζουμε ότι είναι κάτι μη αναστρέψιμο. Αυτό όμως ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ, καθώς πρέπει να αποδεχτούμε ότι ο έρωτας κάποιες φορές περιγράφεται με έντονα συναισθήματα και κάποιες με ήρεμα, ακόμα και με μία απλή χειρονομία ή ένα βλέμμα

Αν υπάρχει:

ΜΟΝΟ ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑ: το ζευγάρι συμπεριφέρεται ως φίλοι και μετά από χρόνια ο ένας μιμείται τον άλλο σε πολλά και η εξέλιξή τους παρεμποδίζεται

ΜΟΝΟ ΕΡΩΤΑΣ: συνήθως η σχέση δεν έχει εξέλιξη καθώς στηρίζεται μόνο στο πάθος και είναι κάτι τυφλό

ΜΟΝΟ ΔΕΣΜΕΥΣΗ: η σχέση στηρίζεται σε έναν ωφελιμιστικό γάμο ή εμπεριέχει εξάρτηση από τον ένα ή και από τους δύο

Ο ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

- Είναι απλά ένα στάδιο που θέτει τα θεμέλια για έναν διαρκή έρωτα

- Οι πρώτες εντυπώσεις είναι και οι βασικότερες γιατί εντυπωσιάζουν

- Είναι μία συμφωνία μεταξύ 2 ανθρώπων να βλέπονται μεταξύ τους σαν πλάσματα χωρίς την ανάγκη να κρίνουν ή να εντοπίζουν ελαττώματα

- ΔΕΝ τον θέλουμε για πολύ

- Είναι ο χώρος του ανώριμου παιδιού μέσα μας

- Η κατάσταση αγάπης χωρίς όρους

- Όσο περνάει ο καιρός και τελειώνει ο ρομαντικός έρωτας, νομίζουμε ότι οι μάσκες ήταν καλύτερες και τις ψάχνουμε πίσω

- Δεν καταλαβαίνουμε ότι ΔΕΝ τελείωσε ο έρωτας, απλά ξεκίνησε η πραγματική σχέση

- Ας επιτρέψουμε να είμαστε ανθρώπινοι, να χαιρόμαστε τη σχέση μας ακόμα και σε περιόδους που ΔΕΝ νιώθουμε το στομάχι να μας γαργαλάει από τον έρωτα, αλλά χτίζουμε μία πραγματική σχέση

- Ας δεχτούμε ότι οι διαφορές μας δεν είναι ατέλειες, αλλά ένα παζλ που μας ενώνει με το σύντροφό μας

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΓΑΜΟ:

-Βιολογική ωριμότητα

-Πνευματική ωριμότητα

-Ψυχολογική ωριμότητα

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ

- ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ: να παρακολουθούμε κάθε στιγμή τη συναισθηματική μας κατάσταση και να ελέγχουμε γιατί νιώθουμε έτσι ή αλλιώς απέναντι σε διαφορετικούς ανθρώπους

- Έτσι παραδεχόμαστε τα λάθη μας και δεν υπεκφεύγουμε των ευθυνών μας

- Η διαφορά του ώριμου από τον ανώριμο είναι ότι ο ώριμος θα παραδεχτεί το λάθος του, ενώ ο ανώριμος θα χτίσει μία πραγματικότητα που τον βολεύει

- Ο ώριμος δεν είναι εγωκεντρικός και ακούει τον διπλανό του όταν έχει κάτι να του πει

- Ο ωριμος έχει την ιδιότητα να μεταφέρεται στη θέση του άλλου

- Ο ώριμος παραδέχεται το συνάνθρωπό του και συνεργάζεται μαζί του

- Δεν εκμεταλλεύεται καταστάσεις και δεν δημιουργεί ατμόσφαιρα λύπησης, καθώς έχει συνειδητοποιήσει ότι οι χαρές της ζωής είναι κάτι πολύ ουσιαστικό

- Ο ώριμος άνθρωπος έχει ξεκόψει από τα βιώματα της παιδικής και εφηβική ηλικίας

Θυμός

- Ποτέ ο θυμός δεν είναι αναίτιος, αλλά σπάνια η αιτία του είναι άξια λόγου

- Ο θυμός στηρίζεται σε έναν εσωτερικό μονόλογο, κατά τον οποίο το άτομο εφευρίσκει άπειρα επιχειρήματα και διακιολογίες

- Φαυλος Κύκλος Θυμού: Αναμασάμε αυτά που μας έκαναν να θυμώσουμε

- Είναι το πρώτο συναίσθημα που προκαλεί βλάβη στην καρδιά

- Προκαλεί αναστάτωση του αίματος που ρέει στην καρδιά και άρα αύξηση της πίεσης του αίματος

- Μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες για στεφανιαία νόσο

- Οδηγεί σε υψηλότερο ποσοστό εκδήλωσης καρδιακού επεισοδίου

- Ο θυμός είναι μία βίαιη αντίδραση απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό και κατά συνέπεια με αυτοκαταστροφικά αποτελέσματα

- Μπορεί να εκφράζεται άμεσα αλλά και έμμεσα (παθητική επιθετικότητα)

- Δεν έχει σημασία το αν ο θυμός εκδηλώνεται ή όχι, αλλά το κατά πόσο είναι χρόνιος

- Το πρόβλημα εντοπίζεται όταν η εχθρική διάθεση αποτελεί ανταγωνιστικό προσωπικό στυλ που χαρακτηρίζεται από διαρκή συναισθήματα δυσπιστίας και κυνισμού, από την τάση να εκφράζονται ταπεινωτικά σχόλια και προσβολές, καθώς και από πιο φανερά ξεσπάσματα πάθους και οργής

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ:

- Συνειδητοποίηση θυμού όταν αρχίσει να φουντώνει

- Αμφισβήτηση σκέψεων που πυροδοτούν το θυμό

- Αντικατάσταση δύσπιστων σκέψεων από λογικές

- Προσωρινή απομάκρυνση από τον αντίπαλο (time-out)

- Συνειδητοποίηση των προσωπικών μας επιλογών και ευθυνών

- Διεκδικητικότητα

- Χαλάρωση

- Θετική σκέψη

- Άσκηση

- Ενσυναίσθηση = βάλσαμο για το θυμό

- Ενίσχυση της ανεκτικότητας και της αποδοχής της διαφορετικότητας

- Εποικοδομητική συζήτηση και αμοιβαίος σεβασμός

Και να θυμάστε:

ΑΝ ΚΡΙΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΔΕ ΣΟΥ ΜΕΝΕΙ ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ

(Μητέρα Τερέζα)

Άγχος: εχθρός ή φίλος;

"Οι άνθρωποι δεν αναστατώνονται από τα ίδια τα πράγματα, αλλά από την ιδέα τους γι' αυτά"

ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ

• Το άγχος είναι απαραίτητο για την επιβίωσή μας
• Είναι μία μορφή φόβου απέναντι σε μία απειλή
• Είναι η αγωνία σχετικά με τις ΣΚΕΨΕΙΣ που κάνουμε, τους ΤΡΟΠΟΥΣ που συνηθίζουμε να αντιμετωπίζουμε τις πιέσεις της ζωής, ένα ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ φόβου - ανησυχίας

ΑΙΤΙΕΣ:

• Καθημερινές δραστηριότητες (διάβασμα για ένα διαγώνισμα, προβλήματα με φίλυος, υποχρεώσεις της καθημερινότητας)
• Μετάβαση ή εξελικτική δοκιμασία (αλλαγή τάξης, εφηβεία)
• Απρόβλεπτα γεγονότα (μετακόμιση, αρρώστια)
• Αλλαγές στην καθημερινότητα της οικογένειας (ανεργία, οικονομικά προβλήματα)
• Διαταραχές στον οικογενειακό κύκλο (θάνατος, γέννηση, ασθένεια)
• Προσωπική κακοτυχία
• Καταστροφικά γεγονότα στην κοινότητα (σεισμός, πλημμύρα)

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ:

• Σωματικά:

Αύξηση αρτηριακής πίεσης

Πονοκέφαλοι

Εφίδρωση

Ταχυπαλμίες

Ορμονικές διαταραχές

Δυσπεψία

Αϋπνία

Απώλεια μνήμης

• Ψυχολογικά:

-Αλλαγή στη συμπεριφορά:

Μείωση ενδιαφερόντων

Χαμηλά επίπεδα ενέργειας

Διαταραχές ύπνου

Μετάθεση ευθυνών

Επιδερμική αντιμετώπιση προβλημάτων

Αύξηση απουσιών στο σχολείο ή τη δουλειά

Κατάχρηση ουσιών (αλκοόλ, τσιγάρο)

-Αλλαγή στα συναισθήματα:

Ψυχολογική ένταση

"Μου φταίνει όλα"

Σημάδια τύπου κατάθλιψης

Μείωση αυτοεκτίμησης

Προβλήματα λόγου

Επιθετικότητα - Νευρικότητα

-Αλλαγή στον τρόπο σκέψης:

Αδυναμία συγκέντρωσης

Διάσπαση προσοχής

Εξασθένιση μακροπρόθεσμης και βραχυπρόθεσμης μνήμης

Εξασθένιση προγραμματισμού

Αύξηση λαθών

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ:

• Τεχνικές:

-Έλεγχος αναπνοής - χαλάρωση

-Απόσπαση προσοχής

-Διεκδικητική συμπεριφορά

-Προγραμματισμός δραστηριοτήτων

-Ρύθμιση ύπνου

-Σχεδιασμός προγραμμάτων δράσης

• Οργάνωση χρόνου:

-Ιεράρχηση αναγκών

-Στοχοθέτηση (ρεαλιστικές προσδοκίες)

-Η σημερινή δουλειά είναι η σημαντικότερη. Μην την αφήνεις για αύριο.

-Χώρισε τη δουλειά σου σε μικρότερα τμήματα.

• Χαλάρωση:

-Βοηθάει στην ελάττωση συγκεκριμένων συμπτωμάτων, όπως πονοκέφαλοι, αϋπνίες, κ.α.

-Συμβάλλει στη μείωση της κούρασης

-Βοηθάει στην αποτροπή της έναρξης ή και μείωσης άλλων διαταραχών άγχους και επιβλαβών συνηθειών

-Συμβάλλει στη βελτίωση της συγκέντρωσης και την ενίσχυση της μάθησης

-Συμβάλλει στη μείωση του θυμού, της κατάθλιψης, της επιθετικότητας, συνεπώς και στη μείωση φαρμάκων και ατυχημάτων

• Διατροφή:

-Έχει αποδειχτεί ότι υπάρχουν τροφές που δίνουν ενέργεια και άλλες που μας χαλαρώνουν

-Τι μας αναστατώνει:

Τα πολλά αναψυκτικά

Ο πολύς καφές

Τα αλλαντικά

Τα καρυκεύματα

Τα πολλά γλυκά

Το να τρώμε βιαστικά

-Τι μας χαλαρώνει:

Τα φρέσκα φρούτα και οι χυμοί

Οι φρέσκες σαλάτες

Τα ροφήματα από βότανα του βουνού

Τα γαλακτοκομικά

-Αντί για καφέ:

Πηγαίνετε μία βόλτα

Πάρτε έναν υπνάκο

Πιείτε μία πορτοκαλάδα

Ανοίξτε το παράθυρο

Ακούστε χαλαρωτική μουσική

Συναισθηματική Στέρηση

Η συναισθηματική στέρηση περιγράφεται ως ένα αίσθημα:

-ότι είστε μόνη

-ότι ορισμένες επιθυμίες σας δεν πρόκειται να εκπληρωθούν

-ότι οι άλλοι δε θα σας ακούσουν και δε θα σας καταλάβουν

-ότι κάτι σας λείπει, ένα αίσθημα κενού

ΑΙΤΙΕΣ:

-Η μη κάλυψη των συναισθηματικών σας αναγκών από την οικογένεια, τόσο από τη μητέρα όσο και από τον πατέρα

-Ως παιδί, δεν νιώθατε ξεχωριστό άτομο και δεν σας εκτιμούσαν

-Η μητέρα δεν ήταν συντονισμένη με τις ανάγκες του παιδιού

-Οι ανάγκες του παιδιού ήταν προέκταση των αναγκών της μητέρας

-Ψυχρός πατέρας, αλλά στοργική μητέρα: παγίδα συναισθηματικής στέρησης σε συγκεκριμένες, όχι σε όλες τις σχέσεις τους

-Επικριτική διάθεση, αυταρχικότητα

-Δεν υπάρχει δέσιμο με τους γονείς

-Οι γονείς δεν παρέχουν ένα αίσθημα προσανατολισμού

ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ:

-Στρατηγική της Απόδρασης: αποφυγή ερωτικών σχέσεων ή εμπλοκή σε αυτές μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα

-Εμπλοκή με ανθρώπους που είναι συναισθηματικά μη διαθέσιμοι και απόμακροι

-Στρατηγική της Αντεπίθεσης: θυμός και απαιτητικότητα*

-Στρατηγική της Υποχώρησης: σιωπή

*Απαιτητικότητα:

-Συμπεριφέρονται σαν να θεωρούν δεδομένη την εκπληρωση των αναγκών του

-Απαιτούν πολλά και συνήθως παίρνουν πολλά από τους συντρόφους τους

-Βρίσκονται διαρκώς σε μία κατάσταση θυμού

-Γίνονται απαιτητικοί σε περισσότερο επιφανειακές καταστάσεις

-Νιώθουν απελπισία για τη ρηχότητα της σχέσης

ΣΩΣΤΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ:

-Συνειδητοποιήστε τη στέρηση της παιδικής ηλικίας

-Εντοπίστε τα συναισθήματα στέρησης στην τωρινή σας σχέση

-Επανεξετάστε τις παλιές σας σχέσεις

-Αποφύγετε τους ψυχρούς συντρόφους που όμως σας προκαλούν έντονη έλξη

-Αν συναντήσετε ένα σύντροφο που είναι συναισθηματικά γενναιόδωρος, δώστε στη σχέση μία ευκαιρία να εξελιχθεί

-Μοιραστείτε την ευαλωτότητά σας με το σύντροφο

-Σταματήστε να κατηγορείτε το σύντροφό σας και να απαιτείτε να εκπληρωθούν όλες οι ανάγκες σας

-Η αλλαγή είναι δύσκολη, αλλά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις προσπάθειες και την επιμονή σας

Ψυχοσωματικά Συμπτώματα

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα:

• αϋπνία
• εφίδρωση
• ξηροστομία
• σιελόρροια
• ταχυκαρδία
• τσιμπήματα στο στήθος
• "φτερουγίσματα" στην καρδιά
• ταχύπνοια
• δυσκαταποσία (δυσκολία στην κατάποση)
• σφίξιμο των δοντιών (ιδίως τη νύχτα)
• πόνος σε κάποιο σημείο του σώματος (θώρακα, στομάχι, κεφάλι, κλπ)
• υψηλή χοληστερίνη
• δερματοπάθειες (ακμή, έκζεμα, ψωρίαση, κλπ)
• αίσθημα σφιξίματος στο στομάχι
• σπαστική κολίτιδα
• σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
• σεξουαλικά προβλήματα
• ασφυαλγία
• σύνδρομο χρόνιας κοπώσεως
• συχνοουρία
• πονοκέφαλοι
• ζαλάδες
• αιμωδίες (μυρμηγκιάσματα)
• μειωμένη αισθητικότητα και ιδίως αίσθηση της αφής
• υπερθερμία
• προβλήματα μνήμης
• σχετικά μειωμένη ικανότητα επούλωσης των τραυμάτων
• ανορεξία
• αυξημένη όρεξη
• βουλιμία
• νυχτερινή ενούρηση σε παιδιά και εφήβους

Αυτά είναι μερικά από τα ψυχοσωματικά συμπτώματα.

-Οι ψυχοσωματικές ασθένειες δεν είναι λιγότερο αληθινές από τις κοινές ασθένειες. Τα συμπτώματά τους έχουν "σάρκα και οστά" και μπορεί να κλιμακωθούν και να έχουν δυσάρεστη κατάληξη. Δεν είναι λοιπόν "φαντάσματα", αλλά υπαρκτές σωματικές διαταραχές. Η ειδοποιός διαφορά εντοπίζεται κυρίως στο αίτιο που υποκινεί το ψυχοσωματικό σύμπτωμα σε αντίθεση με την κοινή ασθένεια.

-Πρώτα θα πρέπει να σιγουρευτούμε ότι δεν υπάρχει κάποιο οργανικό πρόβλημα. Η σκέψη δεν πρέπει να είναι στο επουλώσουμε τον πόνο αλλά στο να μάθουμε τι τον προκαλεί.

-Τα συμπτώματα αυτά αποτελούν την σωματοποιημένη εξωτερίκευση συναισθημάτων ή ψυχολογικών συγκρούσεων του ατόμου. Μία περίπτωση τέτοιων συγκρούσεων σχετίζεται με όσα θέλει να κάνει κάποιος, αλλά δεν μπορεί ή δεν πρέπει για διάφορους λόγους.

-Μπορεί το συναίσθημα να μην το ακούμε, αλλά το σώμα το ακούμε.

-Ο επαναπροσδιορισμός του Εγώ, η τόνωση της αυτοπεποίθησης και η οριοθέτηση των σχέσεων είναι μόνο κάποιοι από τους βασικούς στόχους για την αντιμετώπιση των ψυχοσωματικών συμπτωμάτων.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΟΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ;

ΣΤΟΜΑΧΙ = τι δεν χωνεύουμε; τι δεν αφομοιώνουμε; τι δεν επεξεργαζόμαστε; που δυσκολευόμαστε να προσαρμοστούμε;

ΛΑΙΜΟΣ = τι μας κάθεται στο λαιμό; τι δεν μπορούμε να καταπιούμε; τι δυσκολευόμαστε να πούμε;

ΤΑΧΥΠΑΛΜΙΕΣ = τι μας δυσκολεύει συναισθηματικά; που χάνουμε τον έλεγχο; που δεν χαλαρώνουμε;

ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΙ = ποιες εσωτερικές συγκρούσεις βιώνουμε; τι δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε;

ΔΕΡΜΑ = τι βγάζουμε προς τα έξω; πώς βρίσκουμε διέξοδο στις συναισθηματικές μας πιέσεις;

ΠΛΑΤΗ = τι βάρη κουβαλάμε στην πλάτη μας; σε τι λυγίζουμε;

ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ = που νιώθουμε ότι ασφυκτιούμε, ότι δεν παίρνουμε αέρα;

Είναι τυχαία μία ασθένεια, λοιπόν; Δες εδώ! 

Στάδια Συναισθηματικής Διαπαιδαγώγησης

1. ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

-Αναγνωρίζουμε πότε βιώνουμε ένα συναίσθημα, μπορούμε να το κατονομάσουμε και είμαστε ευαίσθητοι στην εκδήλωση των συναισθημάτων των άλλων

-Οι δικές μας συναισθηματικές ανάγκες δεν είναι απαραίτητα και των άλλων

-Τα ισχυρά συναισθήματα μπορούν να εκφραστούν αλλά και να ελεγχθούν

-Κρατήστε ημερολόγιο των συναισθηματικών σας αντιδράσεων

2. ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΩΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ

-Ένα παιδί χρειάζεται ακόμα περισσότερο τους γονείς του όταν νιώθει λυπημένο, θυμωμένο ή φοβισμένο

-Τα αρνητικά συναισθήματα υποχωρούν μόνο όταν τα παιδιά μπορέσουν να μιλήσουν γι' αυτά, όταν μπορέσουν να τα κατονομάσουν και να νιώσουν ότι τα καταλαβαίνουμε

3. ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ & ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

-Χρησιμοποιούμε τα μάτια για να δούμε τις σωματικές ενδείξεις των συναισθημάτων που βιώνει

-Επιστρατεύουμε τη φαντασία για να δούμε την κατάσταση από την οπτική γωνία του παιδιού

-Χρησιμοποιούμε το λόγο για να επαναδιατυπώσουμε με ήρεμο, μη επικριτικό λόγο, αυτό που ακούμε

-Αφήνουμε την καρδιά μας ελεύθερη και ανοιχτή για να νιώσει αυτό που νιώθει το παιδί

-Την ίδια στιγμή και το παιδί διαβάζει τη δική σας γλώσσα του σώματος

-Αφήστε τα παιδιά να βρουν τις δικές τους απαντήσεις

-Αποφύγετε ερωτήσεις των οποίων ξέρετε τις απαντήσεις

4. ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΕΙ ΛΕΚΤΙΚΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ

-Χρησιμοποιήστε πολλούς χαρακτηρισμούς έτσι ώστε κάτι άμορφο, τρομακτικό και άβολο να μετατραπεί σε κάτι πιο συγκεκριμένο, με υπόσταση και όρια, και που αποτελεί φυσικό κομμάτι της ζωής μας

-Η λεκτικοποίηση των συναισθημάτων μας αποτελεί το "ηρεμιστικό" στο νευρικό σύστημα

-Έχετε κατά νου ότι τα συναισθήματα είναι συνήθως ανάμεικτα

5. ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΟΡΙΩΝ & ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ

-Θέτω όρια (το πρόβλημα συνήθως δεν είναι τα συναισθήματα αλλά η κακή συμπεριφορά που τα συνοδεύει)

-Καθορίζω τους στόχους (τι θα ήθελε να πετύχει το παιδί)

-Σκέφτομαι πιθανές λύσεις (ενθαρρύνετε το παιδί να επεξεργστεί τις δικές του ιδέες)

-Εκτιμώ τις προτεινόμενες λύσεις (ενισχύουμε το ήθος των παιδιών)

-Βοηθώ το παιδί μου να διαλέξει μία λύση (σε περίπτωση αποτυχίας, βοηθήστε τα να δουν σε τι απέτυχαν)

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ -Τι είδους γονείς είστε εσείς;

Η συναισθηματική αγωγή είναι μία τέχνη: απαιτεί από τους γονείς να έχουν γνώση των συναισθημάτων και να επιδεικνύουν συγκεκριμένες συμπεριφορές προσεκτικής ακρόασης και επίλυσης προβλημάτων. Είναι όμως πολύ σημαντικό να μπορέσουμε να ξεπεράσουν τον τρόπο με τον οποίο χειρίζονταν οι ίδιοι τα συναισθήματά τους στις οικογένειες στις οποίες μεγάλωσαν.

ΟΙ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΓΟΝΕΙΣ:

-Αντιμετωπίζουν τα συναισθήματα των παιδιών τους ως ασήμαντα

-Επιθυμούν τη γρήγορη εξαφάνιση των αρνητικών συναισθημάτων του παιδιού

-Πιστεύουν ότι τα συναισθήματα του παιδιού είναι παράλογα

-Αισθάνονται άβολα, πιέζονται ή πνίγονται από τα συναισθήματα του παιδιού

-Δεν επιδιώκουν να λύσουν τα προβλήματα του παιδιού, μιάς και πιστεύουν ότι η λύση θα έρθει με το χρόνο

-Αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα ως απαίτηση για διευθέτηση θεμάτων

-Δίνουν μεγαλύτερο νόημα στο ξεπέρασμα των συναισθημάτων παρά στο νόημα που μπορεί να έχουν

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ:

-Μαθαίνουν ότι τα συναισθήματα είναι λανθασμένα, ακατάλληλα, δίχως αξία

-Πιστεύουν ότι κάτι "δεν πάει καλά" στη φύση τους

-Αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο χειρισμό των συναισθημάτων τους

ΟΙ ΕΠΙΚΡΙΤΙΚΟΙ-ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟΙ ΓΟΝΕΙΣ:

-Κρίνουν και επικρίνουν τα συναισθήματα των παιδιών τους

-Θεωρούν ότι τα αρνητικά συναισθήματα είναι αντιπαραγωγικά, χάσιμο χρόνου και γι' αυτό τα τιμωρούν

-Ενδιαφέρονται για την υπακοή του παιδιού στην εξουσία

-Πιστεύουν ότι είναι δείγμα αρνητικού χαρακτήρα

-Πιστεύουν ότι για να επιβιώσουν τα παιδιά πρέπει να είναι σκληρά

-Έχουν την πεποίθηση ότι το παιδί εκφράζει αρνητικά συναισθήματα για να πετύχει κάποιο σκοπό. Αυτή τους η ιδέα έχει συχνά ως αποτέλεσμα συγκρούσεις επίδειξης ισχύος.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ:

-Ίδια με των αποστασιοποιημένων γονέων

ΟΙ ΕΠΙΤΡΕΠΤΙΚΟΙ-ΠΑΡΑΧΩΡΗΤΙΚΟΙ ΓΟΝΕΙΣ:

-Επιτρέπουν χωρίς να προσφέρουν καθοδήγηση

-Αποδέχονται ελεύθερα την οποιαδήποτε συναισθηματική έκφραση του παιδιού τους

-Δεν μαθαίνουν στο παιδί τίποτε σχετικά με τα συναισθήματα

-Δεν του διδάσκουν μεθόδους επίλυσης προβλημάτων

-Είναι παραχωρητικοί και δεν θέτουν όρια

-Πιστεύουν ότι δεν μπορεί κανείς να κάνει κάτι για τα αρνητικά συναισθήματα παρά μόνο να τα ξεπεράσει

-Βλέπουν τη διαχείριση των αρνητικών συναισθημάτων σαν ένα φαινόμενο απελευθέρωσης υδρατμών: ανοίγουμε το σκέπασμα για να φύγει η πίεση και τα πάντα διορθώνονται

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ:

-Τα παιδιά δε μαθαίνουν να χειρίζονται τα συναισθήματά τους, δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν, να κάνουν φίλους, να τα πάνε καλά με τους συνομηλίκους

ΟΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΙ ΜΕΝΤΟΡΕΣ:

-Βλέπουν τα αρνητικά συναισθήματα ως μία ευκαιρία για στενή επικοινωνία και οικειότητα

-Μπορούν να αφιερώσουν χρόνο σε ένα λυπημένο, θυμωμένο, ή φοβισμένο παιδί. Δεν ανυπομονούν όταν αυτό εκφράζει τα δικά τους συναισθήματα

-Έχουν επίγνωση και εκτιμούν τα δικά τους συναισθήματα

-Σέβονται τα συναισθήματα τους παιδιού τους

-Δεν περιγελούν - αντίθετα παίρνουν σοβαρά τα αρνητικά συναισθήματα του παιδιού τους

-Δεν λένε στο παιδί τους πώς πρέπει να αισθάνεται

-Είναι ευαίσθητοι και δεν αισθάνονται σύγχυση ή άγχος όταν αντιμετωπίζουν την έκφραση των συναισθημάτων του παιδιού

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ:

-Μαθαίνουν να εμπιστεύονται τα συναισθήματά τους και να λύνουν τα προβλήματά τους

-Αποκτούν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση

-Έχουν καλές σχέσεις με τους άλλους

-Αναπτύσσουν σημαντικές ικανότητες μάθησης